Бидон ки дар асноӣ ҳар лмъаҳ эй азин лмъон аимоӣӣ карда меояд бҳқиқтии муназзаҳ аз тааюн , хоҳи ҳабаши ном на хоҳи ишқ , азломшоҳаҳи фии алолФоз , ва ишоратӣ намӯда мешавад бкиФити сайров дар атвору адвор , всФри аўдри маротиби астидоъу истиқрор ,у зуҳӯр ӯ басӯрат маъонӣу ҳақоиқ ,у буруз ӯ бксўти маъшӯқу ошиқу бози антўои ошиқ дар маъшӯқ айнан ,у инзивои маъшӯқ дар ошиқи ҳукамо ,у индироҷ ҳар ду дар стўоти ваҳдат ӯ ҷмъо . Ва ҳнолки аҷтмъи алФрқу арттқи алФтқ ва асттар алнўри фии алнўри вбтни алзҳўри фии алзҳўр , ва навадӣ ман вроءи сродқоти алъзаҳ : алои кули шиӣии мо хлооллаҳи ботил ,у ғояти алъайни лорсму лооср ,у брзўоллаҳи алвоҳади алқҳор
بدان که در اثنای هر لمعهای ازین لمعان ایمائی کرده میآید بحقیقتی منزه از تعین، خواه حبش نام نه خواه عشق، اذلامشاحة فی الالفاظ، و اشارتی نموده میشود بکیفیت سیراو در اطوار و ادوار، وسفر اودر مراتب استیداع و استقرار، و ظهور او بصورت معانی و حقایق،و بروز او بکسوت معشوق و عاشق و باز انطوای عاشق در معشوق عیناً، و انزوای معشوق در عاشق حکماً، و اندراج هر دو در سطوات وحدت او جمعاً. و هنالک اجتمع الفرق و ارتتق الفتق و استتر النور فی النور وبطن الظهور فی الظهور، و نودی من وراء سرادقات العزة: الا کل شیئی ما خلاالله باطل، و غایت العین لارسم و لااثر، و برزوالله الواحد القهار