Офати ошиқӣ на аз сари мост

آفت عاشقی نه از سر ماست

Ин балои худ з анбиё бархест

این بلا خود ز انبیا برخاست

Дошт бар Юсуфу Зулайхои даст

داشت بر یوسف و زلیخا دست

Дар ҷаҳони худ зи дасти ишқ ки раст ?

در جهان خود ز دست عشق که رست؟

То диламро ҳавои ботил буд

تا دلم را هوای باطل بود

Ҷонам аз завқи ишқ отил шуд

جانم از ذوق عشق عاطل شد

Чун з симурғ дид шҳпри ишқ

چون ز سیمرغ دید شهپر عشق

Ҳамчу Довӯд мезанад дар ишқ

همچو داود می‌زند در عشق

Бо дилаши меҳр худ биомезад

با دلش مهر خود بیامیزد

Пас ба мӯе дилаш биёвезад

پس به مویی دلش بیاویزد

Ишқ чун дастбурд бинмоед

عشق چون دستبرد بنماید

Анбиёро з кеш бирабоед

انبیا را ز کیش برباید

Андарин кӯй аз орзӯии ғизол

اندرین کوی از آرزوی غزال

Хўкбонӣ ҳаме кунанд абдол

خوکبانی همی کنند ابدال

Ошиқ ар роз худ бапушанд

عاشق ار راز خود بپوشاند

Вази вараъ шаҳваташ форуманд

وز ورع شهوتش فروماند

Ба ҳақиқати мурӣди ишқ буд

به حقیقت مرید عشق بود

Чун бимиради шаҳиди ишқ буд

چون بمیرد شهید عشق بود

Баъди азин дасти моу домани ишқ

بعد ازین دست ما و دامن عشق

Мо шудаи хӯшаи чини хирмани ишқ

ما شده خوشه چین خرمن عشق