Шайхи ассаломи эмоми Ғаззолӣ
شیخ السلام امام غزالی
Он сафои бахши ҳолеу қолӣ
آن صفا بخش حالی و قالی
Волаи ҳасани хубрӯён буд
واله حسن خوبرویان بود
Дар раҳи ишқи дӯсти ҷӯён буд
در ره عشق دوست جویان بود
Буд чашми сафои он содиқ
بود چشم صفای آن صادق
Брнгорӣ , ба ҷон , чунон ошиқ
برنگاری، به جان، چنان عاشق
Ки ҳаме шуд савори андари рай
که همی شد سوار اندر ری
Вази мурӣдони фузуни зи сад дар пай
وز مریدان فزون ز صد در پی
Дилбарӣ дид ҳамчуи бадари тамом
دلبری دید همچو بدر تمام
Ки бурун омад аз яке ҳаммом
که برون آمد از یکی حمام
Карда аз лутфу сунъи раббонӣ
کرده از لطف و صنع ربانی
Тоби ҳасанаши ҷаҳони нӯронӣ
تاب حسنش جهان نورانی
Шайхро чун назар бирав афтод
شیخ را چون نظر برو افتاد
Сӯрат дӯст дид , бози устод
صورت دوست دید، باز استاد
Аз дилу ҷони дарав ҳаме нигаред
از دل و جان درو همی نگرید
Ҳар назар ӯ ба рӯй дигар дид
هر نظر او به روی دیگر دید
Шудаи мардум ба шайх дар , нигарон
شده مردم به شیخ در، نگران
Шайх дар рӯй он парии ҳайрон
شیخ در روی آن پری حیران
Суфиёни ҷумлаи мунфаили гаштанд
صوفیان جمله منفعل گشتند
Ҳамаи бгзоштнд ва бигузаштанд
همه بگذاشتند و بگذشتند
Лек перӣ , ки буд ғошияи дор
لیک پیری، که بود غاشیهدار
Шайхро гуфт : бигузар ва бигзор
شیخ را گفت: بگذر و بگذار
Табаъи сӯрат аз ту лоиқ нест
تبع صورت از تو لایق نیست
Шармати азин ҳама хилоиқ нест ?
شرمت ازین همه خلایق نیست؟
Шайх гуфташ : магӯӣ ҳеҷ сухан
شیخ گفتش: مگوی هیچ سخن
« рияи алҳсни роҳаҳи алоъин »
«ریة الحسن راحة الاعین»
Гар ниФтодмӣ ба сӯрати зор
گر نیفتادمی به صورت زار
Будем ҷирӣили ғошияи дор
بودیم جیرئیل غاشیهدار
Ошиқоне ки маст ва мадҳушанд
عاشقانی که مست و مدهوشند
Бода аз ҷом ишқ ме нӯшанд
باده از جام عشق مینوشند
зи андарун ғофиласт беруни байн
ز اندرون غافل است بیرون بین
Рӯй Лайлӣ ба чашми маҷнӯни байн
روی لیلی به چشم مجنون بین
Ҳасани сӯрат чу олатаст ту ро
حسن صورت چو آلت است تو را
Пас ба корӣ ҳўолтаст ту ро
پس به کاری حوالت است تو را
Мағзи худ зи андарун пӯст бибин
مغز خود ز اندرون پوست ببین
Зон шуъоъии зи нур дӯст бибин
زان شعاعی ز نور دوست ببین
Гар ту бе мағзи номи дӯсти барӣ
گر تو بی مغز نام دوست بری
Бошӣ аз ишқ рӯй дӯсти барӣ
باشی از عشق روی دوست بری
Ҳар ки аз дӯст дӯст ме хоҳад
هر که از دوست دوست میخواهد
Ҷавҳарашро арз наме коҳад
جوهرش را عرض نمیکاهد
Агарат ҳаст қӯти мардон
اگرت هست قوت مردان
Инак асбу силаҳ ва ин майдон
اینک اسب و سلاح و این میدان
Ҳаст ороми ҷони ман меҳраш
هست آرام جان من مهرش
Ҳаст суду зиёни ман меҳраш
هست سود و زیان من مهرش
Дилам аз ҳасан ӯ лақо хоҳад
دلم از حسن او لقا خواهد
Дида ам дид , дил чаро хоҳад ?
دیدهام دید، دل چرا خواهد؟
Пои дилро ба дом ӯ бастам
پای دل را به دام او بستم
Ваз май иштиёқ ӯ мастам
وز می اشتیاق او مستم
Фориғаст ӯ зи мо ва мо ҷӯён
فارغ است او ز ما و ما جویان
зи иштиёқи Рахши ғазали гӯйон :
ز اشتیاق رخش غزل گویان: