Акс ҳар мӯят , эй бути раъно

عکس هر مویت، ای بت رعنا

Дар димоғам раҳгӣаст аз савдо

در دماغم رگی است از سودا

Аз висоли қади ту эй дилдор

از وصال قد تو ای دلدار

Нест ҷузи гесуии ту бархӯрдор

نیست جز گیسوی تو برخوردار

Фарқ кардан ба чашм сар натавон

فرق کردن به چشم سر نتوان

Мӯии фарқи туро , зи мӯии миён

موی فرق تو را، ز موی میان

Шуд дилам , то шудам гирифторат

شد دلم، تا شدم گرفتارت

Ба тамаъи турраҳои таррорат

به طمع طره‌های طرارت

Мӯии зулфати фарози оризи хуш

موی زلفت فراز عارض خوش

Сӯхти моро , чу мӯӣ дар оташ

سوخت ما را، چو موی در آتش

эй рабӯдаи дилам ба пешонӣ

ای ربوده دلم به پیشانی

Алҳақ он низ ҳам ба пешонӣ

الحق آن نیز هم به پیشانی

Нур моҳаст , ё шуъоъи ҷабин ?

نور ماه است، یا شعاع جبین؟

Шамъи парвонаи сӯз ? ё парвин ?

شمع پروانه سوز؟ یا پروین؟

Монда зон ғамза дар шигифтами ман

مانده زان غمزه در شگفتم من

Ҳаст бемору масту мрдоФкн

هست بیمار و مست و مردافکن

Рухи ту хаста ҷон тавонад дид

رخ تو خسته جان تواند دید

Чун бад-ӣни дида он тавонад дид ?

چون بدین دیده آن تواند دید؟

Лаби лаълат , ки рӯҳи бахш дил аст

لب لعلت، که روح بخش دل است

Барги гул аз латофаташ хаҷал аст

برگ گل از لطافتش خجل است

Ошиқони ту покбозоннд

عاشقان تو پاکبازانند

Сайди ишқи ту шоҳбозоннд

صید عشق تو شاهبازانند