Мтрбо , нағмаи ҳазин бар дор
مطربا، نغمهٔ حزین بر دار
Як замонами димоғи ҷонтар дор
یک زمانم دماغ جان تر دار
Аз на оҳанги хурдаи ушшоқ
از نه آهنگ خردهٔ عشاق
Нағмае гӯ , зи пардаи ушшоқ
نغمهای گو، ز پردهٔ عشاق
Мардум аз ҳиҷри дӯст , як дама Эй
مردم از هجر دوست، یک دمهای
Дили ман зинда кун ба замзама Эй
دل من زنده کن به زمزمهای
То ман андари самоъ ишқ оем
تا من اندر سماع عشق آیم
Маҷлиси ошиқони бёроим
مجلس عاشقان بیارایم
Нафасӣ бигузарам азин пасу пеш
نفسی بگذرم ازین پس و پیش
Соъатӣ бингарам ба ҳастӣ хеш
ساعتی بنگرم به هستی خویش
Чун ки пай гум кунам азин ҳастӣ
چون که پی گم کنم ازین هستی
Роҳ ёбам ба олами мастӣ
راه یابم به عالم مستی
Ҳамчуи мисатон самоъ баргирам
همچو مستان سماع برگیرم
Наъраи шавқи дӯсти даргирам
نعرهٔ شوق دوست درگیرم
Соъатии ҳамчуи орзӯмандон
ساعتی همچو آرزومندان
зи иштиёқи ҳабиб дар майдон
ز اشتیاق حبیب در میدان
Мурғи бсмли сифат , занами пару бол
مرغ بسمل صفت، زنم پر و بال
Воим аз рӯзгори ҳол ба қол
وآیم از روزگار حال به قال
Шарҳи ишқи муҳибу ҳасани ҳабиб
شرح عشق محب و حسن حبیب
Бидиҳам як ба як алии алтртиб :
بدهم یک به یک علیالترتیب:
Рӯзи аввал , чу ҷавҳари инсон
روز اول، چو جوهر انسان
Моили ишқ буду холӣ аз он
مایل عشق بود و خالی از آن
Воҳби асл олатӣ бахшед
واهب اصل آلتی بخشید
Ки бадви некро з бад багазед
که بدو نیک را ز بد بگزید
Дар замона бидид ту бар ту
در زمانه بدید تو بر تو
Ҳасан бо қубҳу зишт бо некӯ
حسن با قبح و زشت با نیکو
Гашти нозир ба сӯрат ҳар ду
گشت ناظر به صورت هر دو
зи сафоу кудурат ҳар ду
ز صفا و کدورت هر دو
Чун шуд андари дилаши сафои ғолиб
چون شد اندر دلش صفا غالب
Нашуд ӯ ҷузи ҷамолро толиб
نشد او جز جمال را طالب
Рӯй зебои з рӯй бад багазед
روی زیبا ز روی بد بگزید
Бад нахоҳад касе , чу некӯ дид
بد نخواهد کسی، چو نیکو دید
Ҳар куҷои ҳасан дилрабое дид
هر کجا حسن دلربایی دید
Чашми ҷонаши ҳаме дарав нигаред
چشم جانش همی درو نگرید
Ҳар дамаши кисватӣ латиф намӯд
هر دمش کسوتی لطیف نمود
Ҳар замонаши иродатии афзуд
هر زمانش ارادتی افزود
Ҳар ки ошиқ ба дида ҷон шуд
هر که عاشق به دیدهٔ جان شد
Гулхании вори пеш султон шуд :
گلخنی وار پیش سلطان شد: