Ҳар киро нест айши хуш бе дӯст

هر که را نیست عیش خوش بی‌دوست

Ин муноҷот мекунад : кории дӯст

این مناجات می‌کند: کاری دوست

Ҷони мо гавҳарӣаст беш баҳо

جان ما گوهری است بیش بها

Колбудҳои мо чу мзбл ҳо

کالبدهای ما چو مزبل‌ها

Андарин мзблаҳ чаҳ мепойем ?

اندرین مزبله چه می‌پاییم؟

Рӯй бинмоӣ , то бурун ойем

روی بنمای، تا برون آییم

Гарчи аз ту ба буи хурсандем

گرچه از تو به بوی خرسندیم

Ҳам ба дидорат орзӯмандем

هم به دیدارت آرزومندیم

Ъошқо , роз ошиқон бишинав

عاشقا، راز عاشقان بشنو

Ҳам з бе дили ҳадис ҷон бишинав

هم ز بی‌دل حدیث جان بشنو

Гӯш кун сари ин фасонаи зи ман

گوش کن سر این فسانه ز من

Гулханӣ ҷон туасту гулхани тан

گلخنی جان توست و گلخن تن

Гарчи дар ҷон туаст кони улӯм

گرچه در جان توست کان علوم

Дар танат ҳаст гулхании зи злўм

در تنت هست گلخنی ز ظلوم

Онкӣ дар ҷони туро усӯли ниҳод

آنکه در جان تو را اصول نهاد

Лақаби ҷисми ту ҷҳўли ниҳод

لقب جسم تو جهول نهاد

То ту аз хештани буруни ное

تا تو از خویشتن برون نایی

Дидаи дил ба дӯст нагушойӣ

دیدهٔ دل به دوست نگشایی

Чун бурун омадӣ , фидо кун ҷон

چون برون آمدی، فدا کن جان

То бибинӣ магари рухи ҷонон

تا ببینی مگر رخ جانان