Тирӣ , эй дӯст , баркаш аз таркиш

تیری، ای دوست، برکش از ترکش

Пас ба обрӯӣ чун камони даракаш

پس به آبروی چون کمان درکش

Ҳон ! диламгар нишона май хоҳӣ

هان! دلم گر نشانه می‌خواهی

Задан аз туаст ва аз ман оҳии хуш

زدن از توست و از من آهی خوش

Кӣ зи тират ?илам расад ? ки маро

کی ز تیرت الم رسد؟ که مرا

Дида дар ҳайратасту дил дар ғаш

دیده در حیرت است و دل در غش

Ёбам аз дидан ту оби ҳаёт

یابم از دیدن تو آب حیات

Вари бсўзоними ту дар оташ

ور بسوزانیم تو در آتش

Хоҳ нӯшасту хоҳи заҳролӯд

خواه نوش است و خواه زهرآلود

Шарбат аз дасти дӯсти хуши даракаш

شربت از دست دوست خوش درکش

Вар диҳад ғайр шарбат навишт

ور دهد غیر شربت نوشت

Неши дон ва ба хоки резу мучаш

نیش دان و به خاک ریز و مچش

Ба ироқӣ магӯ : биё бар ман

به عراقی مگو: بیا بر من

Хештанро бигӯӣ , эй дилкаш

خویشتن را بگوی، ای دلکش