Марҳабо ! марҳабо ! муҳаббати дӯст

مرحبا! مرحبا! محبت دوست

Каз дарун омадӣ , на аз роҳи пӯст

کز درون آمدی، نه از راه پوست

Дилам аз чзи ту хона холӣ кард

دلم از چز تو خانه خالی کرد

Бо ту савдоӣ лоуболӣ кард

با تو سودای لاابالی کرد

То ғамати сокини дил ман шуд

تا غمت ساکن دل من شد

Аз чароғи ту хона равшан шуд

از چراغ تو خانه روشن شد

Мо гирифтори доми ишқи тўоим

ما گرفتار دام عشق توایم

Ҳамаи сармасти ҷоми ишқи тўоим

همه سرمست جام عشق توایم

эй ки ҳасани рахти дил афрӯз аст

ای که حسن رخت دل افروز است

Шаби мо бо хаёли ту рӯз аст

شب ما با خیال تو روز است

Ҳасанат аз равзаи ҷинони хуштар

حسنت از روضهٔ جنان خوشتر

Ёдат аз ҳарчӣ дар ҷаҳони хуштар

یادت از هرچه در جهان خوشتر

Ҳар ки дар сӯрати ту ҳайрон нест

هر که در صورت تو حیران نیست

Сӯраташ ҳаст , лекинаш ҷон нест

صورتش هست، لیکنش جان نیست

Ман чу дар оризи ту ҳайронам

من چو در عارض تو حیرانم

Лавҳи маҳфӯз ишқ ме хонам

لوح محفوظ عشق می‌خوانم

Дидае кони ҷамоли дида буд

دیده‌ای کان جمال دیده بود

Меҳри рӯят ба ҷон харида буд

مهر رویت به جان خریده بود

Бо худ , аз бихўдӣ , туро байнам

با خود، از بیخودی، تو را بینم

Гар ту бо ман нае чаро байнам ?

گر تو با من نه‌ای چرا بینم؟

Чун назар бар рухи ту май Фгнм

چون نظر بر رخ تو می‌فگنم

Май барад аз диёри ҷону танам

می‌برد از دیار جان و تنم

Ба касе гуфтани ин наме ёрам :

به کسی گفتن این نمی‌یارم:

Ки туро нек дӯст ме дорам

که تو را نیک دوست می‌دارم