Ошкоро ниҳон кунам то чанд ?

آشکارا نهان کنم تا چند؟

Дӯст медорамат ба бонги баланд

دوست می‌دارمت به بانگ بلند

Дилам аз ҷони хеш даст бишуст

دلم از جان خویش دست بشست

Баъд аз он дида бар рух ту фиканд

بعد از آن دیده بر رخ تو فکند

Ошиқони ту нек маъзӯранд

عاشقان تو نیک معذورند

Зон ки набӯд касе туро монанд

زان که نبود کسی تو را مانند

Дидае кӯи рухи ту дида буд

دیده‌ای کو رخ تو دیده بود

Ба хаёли ту кӣ шавад хурсанд ?

به خیال تو کی شود خرسند؟

Рӯй бинмо , назари ту бози мгир

روی بنما، نظر تو باز مگیر

Аз ман мустаманди зори нижанд

از من مستمند زار نژند

Бар тани мо ту ҳокимӣ , эй дӯст

بر تن ما تو حاکمی، ای دوست

Хоҳи роҳати расону хоҳи газанд

خواه راحت رسان و خواه گزند

эй маломати кунони маро дар ишқ

ای ملامت کنان مرا در عشق

Гӯш менашунӯд азинсони панд

گوش می‌نشنود ازینسان پند

Гарчи ман давр мондаам зи ?бирт

گرچه من دور مانده‌ام ز برت

Бо хаёл ту кардаам пайванд

با خیال تو کرده‌ام پیوند

Он чунон дар дилӣ , ки пиндорам

آن چنان در دلی، که پندارم

Нозирам дар ту доим , эй дилбанд

ناظرم در تو دایم، ای دلبند

Ту куҷое ва мо куҷо ? ҳайҳот !

تو کجایی و ما کجا؟ هیهات!

эй ироқӣ , хаёл хира мабанд

ای عراقی، خیال خیره مبند