Марҳабо ! марҳабо ! насими сабо

مرحبا! مرحبا! نسیم صبا

Хабар аз дӯст чист ? бози намо

خبر از دوست چیست؟ باز نما

Ҳоли мо байни дарин парешоне

حال ما بین درین پریشانی

Бози гӯ то азу чаҳ май доне ?

باز گو تا ازو چه می‌دانی؟

Ин чунинам ҳануз бигузорад ?

این چنینم هنوز بگذارد؟

ё азимати бад-ӣн тараф дорад ?

یا عزیمت بدین طرف دارد؟

Гўиёи тухми меҳри мо корд

گوییا تخم مهر ما کارد

ё худ аз мо фароғатӣ дорад

یا خود از ما فراغتی دارد

Сухан бедилон ба ёди орад ?

سخن بی‌دلان به یاد آرد؟

ё худ ӯ ин сурӯд нишморад ?

یا خود او این سرود نشمارد؟

Бошадаш ҳеҷ майлу рағбати мо ?

باشدش هیچ میل و رغبت ما؟

ё фаромӯш карда суҳбати мо ?

یا فراموش کرده صحبت ما؟

Гўиё дар дилаши вафо бо мост

گوییا در دلش وفا با ماست

ё ҳанузаш сари ҷафо бо мост

یا هنوزش سر جفا با ماست

Хотираши ҳеҷ сӯй мо нигарад ?

خاطرش هیچ سوی ما نگرد؟

ё дигар ном бе дилони набард ?

یا دگر نام بی‌دلان نبرد؟

Ҳеҷ донад ки ҳоли мо чунаст ?

هیچ داند که حال ما چون است؟

ё зи мо худ дилаш дигаргунаст ?

یا ز ما خود دلش دگرگون است؟

Даврӣ аз мо ҳануз меҷӯяд ?

دوری از ما هنوز می‌جوید؟

ё зи мо худ сухан намегуяд ?

یا ز ما خود سخن نمی‌گوید؟

Аз ҷамолаш агарчӣ маҳрӯмам

از جمالش اگرچه محرومم

Ҳар чаҳ хоҳад кунад , ки мазлӯмам

هر چه خواهد کند، که مظلومم

Ҷузи муродаши маро Муродӣ нест

جز مرادش مرا مرادی نیست

Ғайр ӯ хотирӣ ва ёдӣ нест

غیر او خاطری و یادی نیست

Ҳаст ҷонами чунон бадви машғӯл

هست جانم چنان بدو مشغول

Ки надонам фироқро зи вусӯл

که ندانم فراق را ز وصول

Худ надонам ки дар чаҳ корами ман ?

خود ندانم که در چه کارم من؟

Бо вай аз худ хабар надорам ман

با وی از خود خبر ندارم من

Дар камандаши чунон гирифторам

در کمندش چنان گرفتارم

Ки халосӣ тамаъ наме дорам

که خلاصی طمع نمی‌دارم

Гарчи ӯ худ наме баради номам

گرچه او خود نمی‌برد نامم

То бирафт ӯ , бирафт оромам

تا برفت او، برفت آرامم

Ҳаркии ҷонаши з рӯй дӯст буд

هرکه جانش ز روی دوست بود

Майли ҷонаш ба сӯии дӯст буд

میل جانش به سوی دوست بود

Дида , кӯи толиби ҷамол ту шуд

دیده، کو طالب جمال تو شد

Боисаши қӯти хаёл ту шуд

باعثش قوت خیال تو شد