Дидаи маътӯфи даҳони ғунча дилдор кардам

دیده معطوف دهان غنچه دلدار کردم

Рӯзаи дор ишқ будам , ман ба ҳеҷ ифтор кардам

روزه‌دار عشق بودم، من به هیچ افطار کردم

Рӯбаҳ рӯ кардам гул рӯй ту , бо гул дар гулистон

روبه‌رو کردم گل روی تو، با گل در گلستان

Пеши чашми мардуми гулзор , гулро хор кардам

پیش چشم مردم گلزار، گل را خار کردم

Шамъро гуфтам туро айб , ин ки розат бар забон аст

شمع را گفتم تو را عیب، این که رازت بر زبان است

Аз хиҷолат об шуд ӯ , то ман ин изҳор кардам

از خجالت آب شد او، تا من این اظهار کردم