Дар қарни бистуми бишавад , одамии савор

در قرن بیستم بشود، آدمی سوار

Бар оҳании паранда , дили оканда аз бухор

بر آهنی پرنده، دل آکنده از بخار

Вонгаҳи раҳе ки мо ба дусолаш кунем тай

وآنگه رهی که ما به دوسالش کنیم طی

ӯ дар ҳавои ду рӯза , аз онро кунад гузор !

او در هوا دو روزه، از آن را کند گذار!