Дар нахустин рӯзҳои Исфандмоҳи ҳазор ва сесад ва як хуршедӣ ки кабинаи марҳӯми ҳасани муставфӣ ( муставфии алмамолик ) мутазалзил шуд , нахусти вазири мазбӯр дар баробари мухолифатҳои дастаи мухолиф ки давлаташро « кобниаҳи ним банд » номиданд ба сахтӣ ӣстодагӣ карду шаби ҳафдаҳуми Исфандмоҳ дар маҷлиси шӯрои миллӣ бо аксарияти шаст ва чаҳор раъй тасбит шуд , ишқии фардои он шаб ба ҳавохоҳии ин кабина « сармақолаи қарни бистум »ро ба ном « кабинаи ҳафт ҷӯш » навишт ки давлати вақт ба рағми мухолифӣни ҳафт ҷӯш гардид . Зимнани ин қитъаро ҳамон шаби сурӯду рӯзи баъд интишор дод ки соъати се дишаби кабина бо аксарияти шаст ва чаҳор раъии тасбити гашт . Қитъаи зайли фии албдиҳаҳи сурӯда шуда :
در نخستین روزهای اسفندماه هزار و سیصد و یک خورشیدی که کابینه مرحوم حسن مستوفی (مستوفی الممالک) متزلزل شد، نخست وزیر مزبور در برابر مخالفتهای دسته مخالف که دولتش را «کابنیه نیم بند» نامیدند به سختی ایستادگی کرد و شب هفدهم اسفندماه در مجلس شورای ملی با اکثریت شصت و چهار رأی تثبیت شد، عشقی فردای آن شب به هواخواهی این کابینه «سرمقاله قرن بیستم» را به نام «کابینه هفت جوش» نوشت که دولت وقت به رغم مخالفین هفت جوش گردید. ضمنا این قطعه را همان شب سرود و روز بعد انتشار داد که ساعت سه دیشب کابینه با اکثریت شصت و چهار رأی تثبیت گشت. قطعه ذیل فی البدیهه سروده شده:
эй ёри латифаи гӯии муршид !
ای یار لطیفهگوی مرشد!
Бо он ҳамаи мантиқи чарандӣ
با آن همه منطق چرندی
« кабинаи ним банд » хондӣ
«کابینه نیم بند» خواندی
Ин давлати обрӯии мандӣ
این دولت آبرویمندی
Дидӣ ки ба рағм гуфта ту
دیدی که به رغم گفته تو
Шуд давлати шасту чорбндӣ
شد دولت شصت و چاربندی
Аз ман ту бигӯ ба муршиди худ
از من تو بگو به مرشد خود
К-эии хоини садҳазори Фндӣ
کای خائن صدهزار فندی
Гуё ту хаёл карда будӣ
گویا تو خیال کرده بودی
Бо ин суханони решхандӣ :
با این سخنان ریشخندی:
Кабина кунад суқӯт ва аз нав
کابینه کند سقوط و از نو
Чун буз биппарӣ ту бар баландӣ
چون بز بپری تو بر بلندی
Зини пас ту ба ин хаёл : он ба
زین پس تو به این خیال: آن به
Дар хонаи Бамонеу бгндӣ !
در خانه بمانی و بگندی!
Пас аз интишори қитъаи болои рӯзномаи қонӯни яке аз ҷароиди тарафдори қавоми ассалтанаи таҳти унвон « кабинаи ним бандӣ » дар ҷавоби ишқии мақола Эй навишт . Мирзодаи ишқии ҳам дар посухи он мақолаи қитъаи зайлро бигуфт ва дар рӯзномаи қарни бистум ( муаррих сӣам баҳмани ҳазор ва сесад ва як ) мунташири сохт :
پس از انتشار قطعه بالا روزنامه قانون یکی از جراید طرفدار قوام السلطنه تحت عنوان «کابینه نیم بندی» در جواب عشقی مقالهای نوشت. میرزاده عشقی هم در پاسخ آن مقاله قطعه ذیل را بگفت و در روزنامه قرن بیستم (مورخ سیام بهمن هزار و سیصد و یک) منتشر ساخت:
Он зан ки афиф ва бекамол аст
آن زن که عفیف و بیکمال است
зи он олама луанд беҳтар
ز آن عالمه لوند بهتر
Он мива ки бӯ надорад Аслан
آن میوه که بو ندارد اصلا
Зони мива ки карда ганди беҳтар
زآن میوه که کرده گند بهتر
Зони давлати аҳд бо адуи банд
زآن دولت عهد با عدو بند
Кабинаи ним банди беҳтар
کابینه نیمبند بهتر
Сипас яке аз мухолифӣни ишқӣ ( ки ном ӯ бар ин бандаи муаллиф маҷҳӯласт ) қитъаи поинро дар рӯзномаи қонӯн чоп кард :
سپس یکی از مخالفین عشقی (که نام او بر این بنده مؤلف مجهول است) قطعه پایین را در روزنامه قانون چاپ کرد:
Он зан ки наҷиба ва афиф аст
آن زن که نجیبه و عفیف است
Дар хона нишаста боди беҳтар
در خانه نشسته باد بهتر
Бар худ дар хилвату раҳи ғайр
بر خود در خلوت و ره غیر
Багушӯдау бастаи боди беҳтар
بگشوده و بسته باد بهتر
Вари банд аз араш нест муҳкам
ور بند از ارش نیست محکم
Он банд , гусастаи боди беҳтар
آن بند، گسسته باد بهتر
Онгоҳи шодравони ишқии ашъори зерро таҳти унвон « зани наҷиба » дар қарни бистум интишор доду бад-ӣни тартиби ҷиру баҳси рӯзномаи қонӯну рӯзномаи қарни бистуми роҷеъ ба кабинаи муставфии алмамолик поён ёфт .
آنگاه شادروان عشقی اشعار زیر را تحت عنوان «زن نجیبه» در قرن بیستم انتشار داد و بدین ترتیب جر و بحث روزنامه قانون و روزنامه قرن بیستم راجع به کابینه مستوفی الممالک پایان یافت.
Гуфтӣ ки зани наҷиба бояд :
گفتی که زن نجیبه باید:
Дар хона нишаста , кам хурӯшад
در خانه نشسته، کم خروشد
Он зан ки наҷибааст бо кас
آن زن که نجیبه است با کس
Аз хонаи бурун , ҳаме наҷӯшад
از خانه برون، همینجوشد
Ҳарҷо ки равад ту мутмаин бош
هرجا که رود تو مطمئن باش
Дар ҳифзи худ ӯ , накӯ бакӯшад
در حفظ خود او، نکو بکوشد
Ва он зан ки луанд буд баракс
و آن زن که لوند بود برعکس
Панду сухани ту , кӣ ниўшд ?
پند و سخن تو، کی نیوشد؟
Ҳам исмати худ , диҳад ба риндон
هم عصمت خود، دهد به رندان
Ҳам обрӯии туро фурушад !
هم آبروی تو را فروشد!
Он ба ки зан луанд хона :
آن به که زن لوند خانه:
Биншинаду хӯн дил банушад !
بنشیند و خون دل بنوشد!