Форсии забонҳо ! ман шурӯ кардам ба як шакли навзуҳӯрии афкори шоиронаро ба назми даровараму пеши худ хаёл кардаам ки инқилоби адабиёти забони форсӣ бо ин иқдом анҷом хоҳад гирифт . Се таблуи аидоли маро ки ба мурӯр дар ҷаридаи шарифаи шафақи сурх мунташир мешавад ба диққат бихонед агар навоқисӣ дар он дидед чун дар оғоз кораст маро маъзӯр бидоред , ани шоаллоҳи шуъарои ояндаи дунболаи ин тарзи гуфторро гирифта такмил хоҳанд кард . ( ишқӣ )
فارسیزبانها! من شروع کردم به یک شکل نوظهوری افکار شاعرانه را به نظم درآورم و پیش خود خیال کردهام که انقلاب ادبیات زبان فارسی با این اقدام انجام خواهد گرفت. سه تابلو ایدآل مرا که به مرور در جریدهٔ شریفهٔ شفقِ سرخ منتشر میشود به دقت بخوانید اگر نواقصی در آن دیدید چون در آغاز کار است مرا معذور بدارید، انشاءالله شعرای آینده دنبالهٔ این طرز گفتار را گرفته تکمیل خواهند کرد.(عشقی)
Аидоли як нафари пермарди дҳгонӣ дар се таблу
ایدآل یک نفر پیرمرد دهگانی در سه تابلو
Таблуи аввал : шаби маҳтоб
تابلو اول: شب مهتاب
Таблуи дувум : рӯзи марги Марям
تابلو دوم: روز مرگ مریم
Таблуи сеюм : саргузашти падари Маряму идаи ол ӯ
تابلو سوم: سرگذشت پدر مریم و ایده آل او
Азизи ишқӣ , даштӣ , ту хуби ҳоли маро
عزیز عشقی، دشتی، تو خوب حال مرا
Шинохтӣ ва аз он хубтар хаёли маро
شناختی و از آن خوبتر خیال مرا
Ту беҳтар аз худ ман донеи аидоли маро
تو بهتر از خود من دانی ایدآل مرا
Тамоми мояи бадбахтӣу малоли маро
تمام مایهٔ بدبختی و ملال مرا
Ки ман зи мардуми ин мамлакати ним хушбин
که من ز مردم این مملکت نیم خوشبین
Ман аидоли худ эдар ба осмон гуфтам
من ایدآل خود ایدر به آسمان گفتم
Як аидол нак аз қавл дигарон гуфтам
یک ایدآل نک از قول دیگران گفتم
Ҳрончаҳро ки бихоҳад дили ту , он гуфтам
هرآنچه را که بخواهد دل تو، آن گفتم
Ки аидоли яке мард марзбон гуфтам
که ایدآل یکی مرد مرزبان گفتم
Худо насиб кунад аидоли он мискин
خدا نصیب کند ایدآل آن مسکین