Оташини табъи ту ишқӣ ки равонаст чу об
آتشین طبع تو عشقی که روانست چو آب
Рухи дӯшизаи фикр аз чаҳ фикандааст ниқоб
رخ دوشیزه فکر از چه فکنده است نقاب
Дар ҳиҷобаст сухан гарчи буд зиди ҳиҷоб
در حجاب است سخن گرچه بود ضد حجاب
Баси харобии з ҳиҷобаст ки ноед ба ҳисоб
بس خرابی ز حجاب است که ناید به حساب
Ту сазад бар дгарони бидиҳии дарс
تو سزد بر دگران بدهی درس
Сухан озод бигӯ ҳеҷ матарс
سخن آزاد بگو هیچ مترس
Шарм чаҳ ? марди яке , бандау зани як банда
شرم چه؟ مرد یکی، بنده و زن یک بنده
Зан чаҳ кардаст ки аз мард шавад шарманда ?
زن چه کردست که از مرد شود شرمنده؟
Чист ин чодару рӯбандаи нозебанда ?
چیست این چادر و روبنده نازیبنده؟
Гар кафан нест бигӯ чист пас аз ин рӯбанда ?
گر کفن نیست بگو چیست پس از این روبنده؟
Мурдаи боди онкии занон , зинда ба гӯри афканда
مرده باد آنکه زنان، زنده به گور افکنده
Ба ҷуз аз мазҳаб ҳар кас бошад
به جز از مذهب هر کس باشد
Сухани ӣнҷоӣ , дигар бас бошад
سخن اینجای، دگر بس باشد
Бо ман ар як ду се гӯянда , ҳам овоз шавад
با من ار یک دو سه گوینده، هم آواز شود
Кам кам ин замзама , дар ҷомеъа оғоз шавад
کم کم این زمزمه، در جامعه آغاز شود
Бо ҳамин замзамаҳо , рӯй занон боз шавад
با همین زمزمه ها، روی زنان باز شود
Зан кунад ҷомаи шарми ор ва сарафроз шавад
زن کند جامه شرم آر و سرافراز شود
Лиззати зиндагӣ аз ҷомеъа эҳроз шавад
لذت زندگی از جامعه احراز شود
Вар на то зан ба кафани србрдаҳ :
ور نه تا زن به کفن سربرده:
Нимӣ аз миллати Эрони мурда ! !
نیمی از ملت ایران مرده!!