Эзади андари оламат , эй ишқ то бунёд дод

ایزد اندر عالمت، ای عشق تا بنیاد داد

Олимӣ бар бод шуд , бунёдат эй бар боди бод

عالمی بر باد شد، بنیادت ای بر باد باد

Ман на он будам ки осон рафтам , андари доми ишқ

من نه آن بودم که آسان رفتم، اندر دام عشق

Офарин бар фарт , устодии он сайёди бод

آفرین بر فرط، استادی آن صیاد باد

Сангдили сайёд , охир раҳм кун , ин сайди ту :

سنگدل صیاد، آخر رحم کن، این صید تو:

То ба кӣ дар банд бошад ? лаҳзае озоди бод

تا به کی در بند باشد؟ لحظه‌ای آزاد باد

Нолаи ман чун расад , ҳршб ба гӯши бесутун

ناله من چون رسد، هرشب به گوش بیستون

Бонги برارد ки : Фарҳоду фиғонаши ёди бод

بانگ برآرد که: فرهاد و فغانش یاد باد

Бесутун ! Фарҳодро ҳаргиз ба ман нисбати мада

بیستون! فرهاد را هرگز به من نسبت مده

Аз замин то осмони фарқи ману Фарҳоди бод

از زمین تا آسمان فرق من و فرهاد باد

Ман ба мижгон мекунам , он кор , кӯ бо теша кард

من به مژگان می‌کنم، آن کار، کو با تیشه کرد

Садҳазорони фарқи резаи мӯӣ бо пӯлоди бод

صدهزاران فرق ریزه‌موی با پولاد باد

Сӯхтӣ бар бод додӣ , ҷону ақлу дайну дил

سوختی بر باد دادی، جان و عقل و دین و دل

Хона ам кардӣ хароб ! эй хонаи ?ути ободи бод

خانه‌ام کردی خراب! ای خانه‌ات آباد باد

Ман ки медонам зи ишқи ту , нахоҳам баради ҷон

من که می‌دانم ز عشق تو، نخواهم برد جان

Пас сухан озод гӯям , ҳарчӣ бодобод , бод

پس سخن آزاد گویم، هرچه باداباد، باد

Гавҳарӣ дар хонаи шҳзодаҳи озодае сет

گوهری در خانه شهزاده آزاده‌ای‌ست

Ҳарки даст оварад , он икдонаҳи гавҳар , шоди бод

هرکه دست آورد، آن یکدانه گوهر، شاد باد

Доимои расвои ому мубталои таъни халқ

دائما رسوای عام و مبتلای طعن خلق

Ҳамчу ( ишқӣ ) ҳаркии андари дом ишқ афтод бод

همچو (عشقی) هرکه اندر دام عشق افتاد باد