Дар бдоити ишқи ишқи балои ошиқ буд чун мбрдии вайро месояд ва аз ӯ мефарсоед гоҳ ӯро дар оташ бало меандозаду гоҳ ӯро ҳадафи новак вло месозад ва бо ӯ мегуяд :

در بدایت عشق عشق بلای عاشق بود چون مبردی وی را می‌ساید و از او می‌فرساید گاه او را در آتش بلا می‌اندازد و گاه او را هدف ناوک ولا می‌سازد و با او می‌گوید:

Ҷанг султонӣаст ӣнҷои тирборони чашми дор

جنگ سلطانیست اینجا تیرباران چشم دار

Кони арӯсиҳо буд конҷои шукр борон шавад

کان عروسی‌ها بود کانجا شکر باران شود

Чун рӯзӣ чанд дигар барояд ошиқ блохўд шавад худро бар болои برارد то ҳалок шаваду номаши аздФтри вуҷӯд пок шавад ва гуяд :

چون روزی چند دیگر برآید عاشق بلاخود شود خود را بر بالا برآرد تا هلاک شود و نامش ازدفتر وجود پاک شود و گوید:

Ман моти ъшқои Флимт ҳоказо

مَنْ ماتَ عِشْقاً فَلْیَمُتْ هکَذا

Лохири фии ишқи бломўт

لاخَیْرَ فی عِشْقٍ بِلامَوتٍ

Чун рӯзӣ чанд дигар барояд маъшӯқи блоء ошиқ гардаду бмсл чун соя шавад биҷони саргардон ва беайш ҳайрон мегуяд :

چون روزی چند دیگر برآید معشوق بلاء عاشق گردد و بمثل چون سایه شود بیجان سرگردان و بی عیش حیران می‌گوید:

Аз итоби соя ҳамчун дӯст дар натавон рамед

از عتاب سایه همچون دوست در نتوان رمید

Ҷон бибояд додан ва чун сояи биҷон омадан

جان بباید دادن و چون سایه بیجان آمدن

Бо худ бор ӯ натавон кашиду бахуди ҷамол ӯ натавон дид аз барои онкии номутаноҳиро мутаноҳии бқўти худ идрок натавонад кард :

با خود بار او نتوان کشید و بخود جمال او نتوان دید از برای آنکه نامتناهی را متناهی بقوت خود ادراک نتواند کرد:

Дар дом наёяд эй писари ма

در دام نیاید ای پسر مه

Рӯи ишқи мада ки бекаронаст

رو عشق مده که بیکرانست