эй сари номаи номи ту ақли гиреҳи гушой ро

ای سر نامه نام تو عقل گره گشای را

Зикри ту матлаъи ғазали табъи сухани сарой ро

ذکر تو مطلع غزل طبع سخن سرای را

Оина вор ёфта икнзр аз ҷамоли ту

آینه وار یافته یکنظر از جمال تو

Дил ки фурӯғ медиҳад ҷом ҷаҳон намой ро

دل که فروغ میدهد جام جهان نمای را

Нусха ӣ саҳари сомрии коғаз тўтё шавад

نسخه ی سحر سامری کاغذ توتیا شود

Гар ба киришмаи сари диҳии наргиси серумаи соӣ ро

گر به کرشمه سر دهی نرگس سرمه سای را

Дар талаби ту дидаам коса ӣ об ҷғд шуд

در طلب تو دیده ام کاسه ی آب جغد شد

Ман ки зи мағзи устихони туъмаи даҳум эй ро

من که ز مغز استخوان طعمه دهم همای را

Теғи забони орифон гирд гирифт ва ҳамчунон

تیغ زبان عارفان گرد گرفت و همچنان

Ишқи ту ҷилва медиҳад ханҷари срздоӣ ро

عشق تو جلوه میدهد خنجر سرزدای را

Ғоят дастгирӣаст онкӣ чу тоири ҳарам

غایت دستگیری است آنکه چو طایر حرم

Бар сари каъбаи раҳи диҳии ринди бараҳнаи пой ро

بر سر کعبه ره دهی رند برهنه پای را

Ман зкҷоу ҳолати савту самоъи суфиён

من زکجا و حالت صوت و سماع صوفیان

Гӯш ниҳодаам ҳамин замзама ӣ дароӣ ро

گوش نهاده ام همین زمزمه ی درای را

Кист фиғонии ҳазини масти сиёҳи нома ӣӣ

کیست فغانی حزین مست سیاه نامه یی

То ба забони орифон васф кунад худоӣ ро

تا به زبان عارفان وصف کند خدای را