эй аз лаби ту хутбаи каломи қадим ро

ای از لب تو خطبه کلام قدیم را

Боис , русуми шаръи ту умеду бим ро

باعث، رسوم شرع تو امید و بیم را

Аввал азим дошта шаъни турои худоӣ

اول عظیم داشته شأن ترا خدای

Вонгоаҳи брФроштаҳи арши азим ро

وانگاه برفراشته عرش عظیم را

Чархи асир то шараф аз гавҳарат наёфт

چرخ اثیر تا شرف از گوهرت نیافت

Дарҳам нарехт ӣнҳама дар ятем ро

درهم نریخت اینهمه در یتیم را

Бар шоҳроҳ ақл наҳодӣ чароғи шаръ

بر شاهراه عقل نهادی چراغ شرع

То халқ пай баранд раҳи мустақӣм ро

تا خلق پی برند ره مستقیم را

Қавли ту ҳар куҷо ки далел оварад фақиҳ

قول تو هر کجا که دلیل آورد فقیه

Дигари маҷол баҳс намонад ҳаким ро

دیگر مجال بحث نماند حکیم را

Дорад чунон дамӣ ки бмъҷзи фурӯи барад

دارد چنان دمی که بمعجز فرو برد

Шамшери хутба ӣ ту Асоӣ кулем ро

شمشیر خطبه ی تو عصای کلیم را

Рӯй ту дар саломат халқаст венаи сухан

روی تو در سلامت خلقست وین سخن

Равшан буд чун оинаи табъи салим ро

روشن بود چون آینه طبع سلیم را

Он дам ки фахр дошт бидон солҳо Масеҳ

آن دم که فخر داشت بدان سالها مسیح

Дар гулшани ту гашти каромати насим ро

در گلشن تو گشت کرامت نسیم را

Бар ҳарфи зулфу хол , фиғонӣ қалам кашид

بر حرف زلف و خال، فغانی قلم کشید

Вази дафтар ту хонд алиф лоам мем ро

وز دفتر تو خواند الف لام میم را