Давр аз ту умри ман ҳама бо дарду ғами гузашт

دور از تو عمر من همه با درد و غم گذشت

Умр касе чунин бағаму дард кам гузашт

عمر کسی چنین به غم و درد کم گذشت

Гуфтам ки рӯз ид хӯрам бо ту ҷуръа ӣӣ

گفتم که روز عید خورم با تو جرعه‌ای

Ин худ насиб ман нашуду иди ҳам гузашт

این خود نصیب من نشد و عید هم گذشت

Ҳар гоми баҳри гумшуда ӣӣ раҳбарии нишонд

هر گام بهر گمشده‌ای رهبری نشاند

Брҳри гули замин ки биноз онснми гузашт

بر هر گل زمین که به ناز آن صنم گذشت

Гуфтӣ ки рӯ агар бинмоем адами шӯй

گفتی که رو اگر بنمایم عدم شوی

Бинмо ки кори ман зи вуҷӯду адами гузашт

بنما که کار من ز وجود و عدم گذشت

Паҳлуи з рӯй мартаба бар офтоб зад

پهلو ز روی مرتبه بر آفتاب زد

Чун сояи раҳравӣ ки зи худ икқдми гузашт

چون سایه رهروی که ز خود یک قدم گذشت

Соқии биё каз оина ӣ дил хабар надошт

ساقی بیا کز آینهٔ دل خبر نداشت

Умрӣ ки дар мушоҳида ӣ ҷоми ҷами гузашт

عمری که در مشاهدهٔ جام جم گذشت

Аз чашм шаб нахуфта фиғонии ситораи рехт

از چشم شب نخفته فغانی ستاره ریخت

Кони офтоб аз назараши субҳдами гузашт

کان آفتاب از نظرش صبحدم گذشت