Оҳи отшноки ман буии дил маҷнӯн диҳад

آه آتشناک من بوی دل مجنون دهد

Гар насузад дил , куҷои ин равшанӣ берун диҳад

گر نسوزد دل، کجا این روشنی بیرون دهد

Бас маҳоласт инки гардунам диҳад нақди мурод

بس محالست اینکه گردونم دهد نقد مراد

ӯ ки то икзраҳ дорам месетанд чун диҳад

او که تا یکذره دارم می ستاند چون دهد

Гарна аз бедод ӯ теғам расад бар устихон

گرنه از بیداد او تیغم رسد بر استخوان

Кӣ бигӯям ин ҳикоятҳо ки буи хӯн диҳад

کی بگویم این حکایتها که بوی خون دهد

Моҳии андомӣ ки сӯзӣ дар ҷигар дорам азу

ماهی اندامی که سوزی در جگر دارم ازو

Бар нигарадамгар ҳазорон ғӯта дар Ҷайҳун диҳад

بر نگردم گر هزاران غوطه در جیحون دهد

Ҳуққа ӣ фирӯза ӣ афлок дорад нӯшу неш

حقه ی فیروزه ی افلاک دارد نوش و نیش

Дили харошад ҳар киро якбори азин маъҷун диҳад

دل خراشد هر که را یکبار ازین معجون دهد

Толиби майхона ӣ ишқам ки масти ҷом ӯ

طالب میخانه ی عشقم که مست جام او

Ҳишмат ҷамшед бахшад малик аФридўн диҳад

حشمت جمشید بخشد ملک افریدون دهد

Ваа чаҳ дилкаши маҷлисии дорӣ ки ҳар рӯзи офтоб

وه چه دلکش مجلسی داری که هر روز آفتاب

Рӯ ба девори ту оради пушт бар гардун диҳад

رو به دیوار تو آرد پشت بر گردون دهد

Ишқ дар ҳар машрабӣ кайфиятӣ дорад ғариб

عشق در هر مشربی کیفیتی دارد غریب

Як шаробаст ину лекини ншأаҳ дигргўн диҳад

یک شرابست این و لیکن نشأه دیگرگون دهد

Дида дарё кун фиғонӣ то канорат пар шавад

دیده دریا کن فغانی تا کنارت پر شود

То садаф борон нагирад кӣ дар макнун диҳад

تا صدف باران نگیرد کی در مکنون دهد