Назора ӣ рӯй ту басии хона сияҳ кард

نظاره ی روی تو بسی خانه سیه کرد

Оташ кунад ин кор ки он рӯй чу ма кард

آتش کند این کار که آن روی چو مه کرد

Моро зи тамошои ту сад гӯнаи сиёсат

ما را ز تماشای تو صد گونه سیاست

Он чини ҷабину шикани тараф калла кард

آن چین جبین و شکن طرف کله کرد

Танҳо чаҳ кунад онкии ҳамаи умр туро дид

تنها چه کند آنکه همه عمر ترا دید

Дар оинаи он дидаи баҳри сӯ ки нигаҳ кард

در آینه آن دیده بهر سو که نگه کرد

Имшаби ман девона дар он базм набудам

امشب من دیوانه در آن بزم نبودم

Оҳ аз чаҳ кашид он ма ва бар ҳол ки ваа кард

آه از چه کشید آن مه و بر حال که وه کرد

Фарёд аз онрўз ки ҷӯянд ва наёбанд

فریاد از آنروز که جویند و نیابند

Сарҳои азизон ки лагадкӯб сипаҳ кард

سرهای عزیزان که لگدکوب سپه کرد

Зон нахли ҷавон то чаҳ шавад рӯзии ошиқ

زان نخل جوان تا چه شود روزی عاشق

Бории бҳўодорӣ ӯ умр таба кард

باری بهواداری او عمر تبه کرد

Наздиктар аз соя ба ӯ буд фиғонӣ

نزدیکتر از سایه به او بود فغانی

Бас давр фитодаст надонам чаҳ гунаҳ кард

بس دور فتادست ندانم چه گنه کرد