Дӯшами чароғи дида ба сад нуру тоб буд

دوشم چراغ دیده به صد نور و تاب بود

Дар сари шароб ва дар назарами офтоб буд

در سر شراب و در نظرم آفتاب بود

То рӯз дар мушоҳида ӣ шамъ рӯй дӯст

تا روز در مشاهدهٔ شمع روی دوست

Май сӯхтам чаро ки на ҳангоми хоб буд

می‌سوختم چرا که نه هنگام خواب بود

Базмӣ ба аз ҳазор прихонаҳ ӣ чгл

بزمی به از هزار پریخانهٔ چگل

Дил дар миён ба сӯрату маънии хароб буд

دل در میان به صورت و معنی خراب بود

Ман дар миёнаи сӯхта чун дона ӣ сапанд

من در میانه سوخته چون دانهٔ سپند

Ваз ҳар каронаи кори ҳасуди изтироб буд

وز هر کرانه کار حسود اضطراب بود

Бо оҳу нола гарчи саромади замони васл

با آه و ناله گرچه سر آمد زمان وصل

Аз нақди умрами он ду нафас дар ҳисоб буд

از نقد عمرم آن دو نفس در حساب بود

Аз ғоят ҳаё натавонист диданаш

از غایت حیا نتوانست دیدنش

Ҳам шарм рӯй ӯ брх ӯ ҳиҷоб буд

هم شرم روی او به رخ او حجاب بود

Тасбеҳи суфиёни гарави нақл ва бода шуд

تسبیح صوفیان گرو نقل و باده شد

Тасбеҳро чаҳ қадари сухан дар китоб буд

تسبیح را چه قدر سخن در کتاب بود

Аз заҳри чашму теғи забонаш хабар набӯд

از زهر چشم و تیغ زبانش خبر نبود

Девона ӣӣ ки бар сари оташи кабоб буд

دیوانه‌ای که بر سر آتش کباب بود

Соқии зи оҳи гарми фиғонӣ Марв битоб

ساقی ز آه گرم فغانی مرو به تاب

ӯро чаҳ ихтиёри гуноҳи шароб буд

او را چه اختیار گناه شراب بود