Манам ки дӯсти муродами зи талх ва шӯр диҳад

منم که دوست مرادم ز تلخ و شور دهد

Мудоми бода ва нақалам бадаст зӯр диҳад

مدام باده و نقلم بدست زور دهد

Пиёлаи гир ки даст сипеҳр натавон тофт

پیاله گیر که دست سپهر نتوان تافت

Агар нигини сулаймон ба даст мӯр диҳад

اگر نگین سلیمان به دست مور دهد

Ҳадяи иист ки тарки мрсъинаҳи камар

هدیه ییست که ترک مرصعینه کمر

Шароби лаъли зи паймона ӣ булӯр диҳад

شراب لعل ز پیمانه ی بلور دهد

Марои зи хок дар дӯст беш азон фараҳаст

مرا ز خاک در دوست بیش ازان فرحست

Ки серумаи мужда ӣ бино шудан бкўр диҳад

که سرمه مژده ی بینا شدن بکور دهد

Қабул кун ки ба аз кисват маломат нест

قبول کن که به از کسوت ملامت نیست

з ҳар чаҳ дӯсти бдрдикшон ъўр диҳад

ز هر چه دوست بدردیکشان عور دهد

Басии забона ки дар хирманам занад гардун

بسی زبانه که در خرمنم زند گردون

Чу офтоби марои ҷилва ӣ смўр диҳад

چو آفتاب مرا جلوه ی سمور دهد

зи оби чашми фиғонӣ чаҳ хезад эй бадхоҳ

ز آب چشم فغانی چه خیزد ای بدخواه

Сазои мардум бе дарди хок гӯр диҳад

سزای مردم بی درد خاک گور دهد