Моҳи ман аз ҷомаи хоби меҳри сар бар ме кунад
ماه من از جامه خواب مهر سر بر میکند
Халъати махмурии хуршед дар бар ме кунад
خلعت مخموری خورشید در بر میکند
Ёр ҷое то камар дар зари ниҳон чун офтоб
یار جایی تا کمر در زر نهان چون آفتاب
Ошиқи бечора ҷое хок бар сар ме кунад
عاشق بیچاره جایی خاک بر سر میکند
Хоки мард аз кимиёии ишқ зар гардад вале
خاک مرد از کیمیای عشق زر گردد ولی
Подшоҳи ман куҷои назора дар зар ме кунад
پادشاه من کجا نظاره در زر میکند
Дили зи шавқи донаи занҷир , баҳри гарданаш
دل ز شوق دانهٔ زنجیر، بهر گردنش
Ёди хоки бутаи дукон заргар ме кунад
یاد خاک بوتهٔ دکان زرگر میکند
Дил ки аз тавр муҳаббат рафт бар миъроҷи ишқ
دل که از طور محبت رفت بر معراج عشق
Қадари хеш аз офтобу моҳ бартар ме кунад
قدر خویش از آفتاب و ماه برتر میکند
ӯ ки дар ҳар гӯша Эй дорад фиғонии сад ҳамЭй
او که در هر گوشهای دارد فغانی صد همای
Кӣ ба азлати хонааш як бори сар барме кунад
کی به عزلت خانهاش یک بار سر برمیکند