Дорам аз ғунча ӣ лаъли ту хатое ки мапурс

دارم از غنچه ی لعل تو خطایی که مپرس

Лутфу қаҳрӣ ки магӯ , нозу итобӣ ки мапурс

لطف و قهری که مگو، ناز و عتابی که مپرس

Ҳар замони сӯхта ӣ доғи биҳиштии сФтист

هر زمان سوخته ی داغ بهشتی صفتیست

Дорам аз дасти дили хеши азобӣ ки мапурс

دارم از دست دل خویش عذابی که مپرس

Бихўд аз партави хуршеди Рахши афтодам

بیخود از پرتو خورشید رخش افتادم

Бар рухам зад мижа ӣ гарми гулобӣ ки мапурс

بر رخم زد مژه ی گرم گلابی که مپرس

Об ва оташ нашавад ҷамъ вале дида ӣ ман

آب و آتش نشود جمع ولی دیده ی من

Дорад аз оташи рухсори ту обӣ ки мапурс

دارد از آتش رخسار تو آبی که مپرس

Шамъ мегуфт шаб аз гармии рӯяти суханӣ

شمع می گفت شب از گرمی رویت سخنی

Зор май сӯхти дили хастаи зи тобӣ ки мапурс

زار می سوخت دل خسته ز تابی که مپرس

Бо хаёл лаб мегаван ту аз ашки ниёз

با خیال لب میگون تو از اشک نیاز

Доштам дар қадаҳи дидаи шаробӣ ки мапурс

داشتم در قدح دیده شرابی که مپرس

Ҳар саволӣ ки дил аз лаъл ту мекард ниҳон

هر سؤالی که دل از لعل تو می کرد نهان

Ғамза ӣ шӯх ту медод ҷавобӣ ки мапурс

غمزه ی شوخ تو می داد جوابی که مپرس

Нарасад ҳичгаҳи он сарви басари манзили мо

نرسد هیچگه آن سرو بسر منزل ما

Вар расад мекунад аз нози шитобӣ ки мапурс

ور رسد می کند از ناز شتابی که مپرس

Нақл мекард фиғонии зи даҳонати суханӣ

نقل می کرد فغانی ز دهانت سخنی

Ғунча бар тараф чаман дошт ҳиҷобӣ ки мапурс

غنچه بر طرف چمن داشت حجابی که مپرس