Ба бистари уфтам ва мурдан кунам баҳонаи хеш

به بستر افتم و مردن کنم بهانهٔ خویش

Бад-ӣни баҳонаи магари ормаш ба хонаи хеш

بدین بهانه مگر آرمش به خانهٔ خویش

Басӣ шабаст ки дар интизори мақдами ту

بسی شبست که در انتظار مقدم تو

Чароғи дидаи ниҳодам бар остонаи хеш

چراغ دیده نهادم بر آستانهٔ خویش

Биё ки ҳар ки бидонаст қимати дами нақд

بیا که هر که بدانست قیمت دم نقد

Ба олимии надиҳади айши як замонаи хеш

به عالمی ندهد عیش یک زمانهٔ خویش

Ба ишва мева нақиллат ба дом оварадам

به عشوهٔ می و نقلت به دام آوردم

Дилат чигуна рабӯдам ба обу донаи хеш

دلت چگونه ربودم به آب و دانهٔ خویش

Ҳасуди танги назари гӯ ба доғ ғусса бисӯз

حسود تنگ‌نظر گو به داغ غصه بسوز

Ки ҳаст хотами мақсӯд бар нишонаи хеш

که هست خاتم مقصود بر نشانهٔ خویش

Саги Аннан худам хон ки давлатам инаст

سگ عنان خودم خوان که دولتم اینست

Серум баланд кун аз хати тозӣонаи хеш

سرم بلند کن از خط تازیانهٔ خویش

Калиди ганҷи саодат ба дасти шоҳи вшии сет

کلید گنج سعادت به دست شاه‌وَشی‌ست

Ки бар фақир набандад дар хазонаи хеш

که بر فقیر نبندد در خزانهٔ خویش

На мурғи зиракам эй даҳр сангсорам кун

نه مرغ زیرکم ای دهر سنگسارم کن

Чаро ки бардаам аз ёди ошиёнаи хеш

چرا که برده‌ام از یاد آشیانهٔ خویش

Марв ки сӯз фиғонӣ бигирадат доман

مرو که سوز فغانی بگیردت دامن

Саҳар ки ёд кунад маҷлиси шабонаи хеш

سحر که یاد کند مجلس شبانهٔ خویش