зи ғами ҷон май даҳум чун дилрабои худ наме байнам
ز غم جان میدهم چون دلربای خود نمیبینم
Чаҳ дардаст ин ки ҷузи мурдани давои худ наме байнам
چه درد است این که جز مردن دوای خود نمیبینم
Сазадгар сари нуҳум дар дашт ва аз олами рӯми берун
سزد گر سر نهم در دشت و از عالم روم بیرون
Ки дар Кувайти ман саргаштаи ҷои худ наме байнам
که در کویت من سرگشته جای خود نمیبینم
Ба савдои ту гаштами ончунон бегона аз мардум
به سودای تو گشتم آنچنان بیگانه از مردم
Ки як кас дар ҳамаи шаҳри ошнои худ наме байнам
که یک کس در همه شهر آشنای خود نمیبینم
Ман ҳайрон ба кӯии он парӣ дорам тамошое
من حیران به کوی آن پری دارم تماشایی
Ки ҳаргизи ҷониби меҳнати сарои худ наме байнам
که هرگز جانب محنتسرای خود نمیبینم
Кадомин бод ёрб дар гулистони ту раҳ дорад
کدامین باد یارب در گلستان تو ره دارد
Ки барги ёсаминат дар ҳавои худ наме байнам
که برگ یاسمینت در هوای خود نمیبینم
Нишони ғунчаи ин гулистон аз дигарон пурсед
نشان غنچهٔ این گلستان از دیگران پرسید
Ки ман ҷузи хору хас дар дасту пои худ наме байнам
که من جز خار و خس در دست و پای خود نمیبینم
Ба зорӣ чун фиғонӣ май занами дасти дуо бар сар
به زاری چون فغانی میزنم دست دعا بر سر
Ки хайрӣ дар дуои норавои худ наме байнам
که خیری در دعای ناروای خود نمیبینم