Ба бӯяти субҳдами гирён ба гулгашт чаман рафтам

به بویت صبحدم گریان به گلگشت چمن رفتم

Ниҳодам рӯй бар рӯй гул ва аз хештан рафтам

نهادم روی بر روی گل و از خویشتن رفتم

Бгшт боғ рафт он шохи гул бо тоӣ пероҳан

به گشت باغ رفت آن شاخ گل با تای پیراهن

Маниши ҳчўни сабо аз пай ба буи перҳан рафтам

منَش هچون صبا از پی به بوی پیرهن رفتم

Дилам нанишаст ҷое ғайри хоки остон ӯ

دلم ننشست جایی غیر خاک آستان او

Чу оби чашми худ чандон ки дар ҳар анҷуман рафтам

چو آب چشم خود چندان که در هر انجمن رفتم

Ту эй гули баъди азин бо ҳарки мехоҳад дилат биншин

تو ای گل بعد ازین با هرکه می‌خواهد دلت بنشین

Ки ман чун лола бо доғи ҷафояти зин чаман рафтам

که من چون لاله با داغ جفایت زین چمن رفتم

Дилӣ май бояду сабрӣ ки оради тоби дидораш

دلی می‌باید و صبری که آرد تاب دیدارش

Фиғонигар дилии дорӣ ту бош ӣнҷо ки ман рафтам

فغانی گر دلی داری تو باش اینجا که من رفتم