Ббзмтгар бпҳлўии рақибон ҷо наме кардам

ببزمت گر بپهلوی رقیبان جا نمی کردم

Ман девонаи анҷои ин ҳама ғавғо наме кардам

من دیوانه انجا این همه غوغا نمی کردم

зи мастии як сухангар бо рқибонт наме гуфтам

ز مستی یک سخن گر با رقیبانت نمی گفتم

Барои хештани сад дарди дил пайдо наме кардам

برای خویشتن صد درد دل پیدا نمی کردم

Наоне доштами сӯзӣ ки меоварад дар ҷӯшам

نهانی داشتم سوزی که می آورد در جوشم

Ббзмти шамъи ман ин бихўдӣ ъмдо наме кардам

ببزمت شمع من این بیخودی عمدا نمی کردم

Шудам девона аз рашки рақибони кош бо эшон

شدم دیوانه از رشک رقیبان کاش با ایشان

намедидам туроу хешро расво наме кардам

نمی دیدم ترا و خویش را رسوا نمی کردم

зи халқи шаҳр агар аз мардумӣ меёфтам бӯе

ز خلق شهر اگر از مردمی می یافتم بویی

Паии оҳӯ чу маҷнӯн рӯй дар саҳро наме кардам

پی آهو چو مجنون روی در صحرا نمی کردم

Бҷони дармондам аз савдои ишқат ваа чаҳ буии хуш

بجان درماندم از سودای عشقت وه چه بوی خوش

Ки май мардуми ман дарвеш ва ин савдо наме кардам

که می مردم من درویش و این سودا نمی کردم

Фиғонии шаби чунон саргарми шамъ рӯй ӯ будам

فغانی شب چنان سرگرم شمع روی او بودم

Кигар май сӯхти сртопои ман парво наме кардам

که گر می سوخت سرتاپای من پروا نمی کردم