Ҳар дами андеша ӣ ани шӯх ситамкора кунам

هر دم اندیشه ی ان شوخ ستمکاره کنم

Сӯрат ӯ бхёли орм ва назора кунам

صورت او بخیال آرم و نظاره کنم

Бскаҳи хӯн ҷигарам мешавад аз дидаи равон

بسکه خون جگرم می شود از دیده روان

Зуҳра ам нест ки ёди дил овора кунам

زهره ام نیست که یاد دل آواره کنم

Дилам аз рашки рақибони ту сад чок шавад

دلم از رشک رقیبان تو صد چاک شود

Гарна оҳии кашаму перҳанӣ пора кунам

گرنه آهی کشم و پیرهنی پاره کنم

Ман куҷоу гули наргис агарам даст диҳад

من کجا و گل نرگس اگرم دست دهد

Гиря бар хӯни дилу зардӣ рухсора кунам

گریه بر خون دل و زردی رخساره کنم

То кӣ аз баҳри давои сад пора ӣ хеш

تا کی از بهر دوای صد پاره ی خویش

Сари бзонўи нуҳуму биҳдаҳи сад чора кунам

سر بزانو نهم و بیهده صد چاره کنم

Хӯн шавад ҳамчуи фиғонии дилами Андам ки бахуд

خون شود همچو فغانی دلم آندم که بخود

Ёд аз ҳамдамии он бахт хунхора кунам

یاد از همدمی آن بخت خونخواره کنم