Рафтем ва гирд ҳастӣ аз кӯй ёр барадем
رفتیم و گرد هستی از کوی یار بردیم
Доғи дили балои ҷӯи зини лола зор барадем
داغ دل بلا جو زین لاله زار بردیم
Базми висоли дида бо доғ ҳиҷр рафтем
بزم وصال دیده با داغ هجر رفتیم
Аз гулшании чунин хуши ин ёдгор барадем
از گلشنی چنین خوش این یادگار بردیم
Густардаи доми ҳиммат бар ваъда ӣ ҳумое
گسترده دام همت بر وعده ی همایی
Дар шоҳроҳи умеди бас интизор барадем
در شاهراه امید بس انتظار بردیم
Аз баҳри ним ҷуръаи вази баҳри як назора
از بهر نیم جرعه وز بهر یک نظاره
Баси тӯҳмату маломати зин рӯзгор барадем
بس تهمت و ملامت زین روزگار بردیم
Шамъи муроди як шаб равшан нагашт мо ро
شمع مراد یک شب روشن نگشت ما را
Чндонкаҳи назру ният дар ҳар мазор барадем
چندانکه نذر و نیت در هر مزار بردیم
Қасри висол бар мо ҳар дам баландтар шуд
قصر وصال بر ما هر دم بلندتر شد
Чндонкаҳи нақши ширини онҷо бакор барадем
چندانکه نقش شیرین آنجا بکار بردیم
Дидеми хештанро чун доғи лола дар хӯн
دیدیم خویشتن را چون داغ لاله در خون
Он дам ки дар фироқии ном баҳор барадем
آن دم که در فراقی نام بهار بردیم
Бо остини пар гул рафтем то бар дӯст
با آستین پر گل رفتیم تا بر دوست
Зонҷои бадараду ҳасрати домон хор барадем
زانجا بدرد و حسرت دامان خار بردیم
Ҳангома ӣ фиғонӣ барҳам задем ва ӯ ро
هنگامه ی فغانی برهم زدیم و او را
Дасту гулӯии баста то пой дор барадем
دست و گلوی بسته تا پای دار بردیم