Хуши он мастӣ ки чун бар остон ӯ ҷабини молам

خوش آن مستی که چون بر آستان او جبین مالم

Гуҳии хоки раҳаши бӯсами гуҳии рух бар замини молам

گهی خاک رهش بوسم گهی رخ بر زمین مالم

Даруни пурдарду лаби пурхандаи ин ҳолат бидон монад

درون پردرد و لب پرخنده این حالت بدان ماند

Ки хӯн дил хӯрам пинҳону лаб бар ангабини молам

که خون دل خورم پنهان و لب بر انگبین مالم

Мусулмонии ту ҳам , эй тундхуи раҳмии намо то кӣ

مسلمانی تو هم، ای تندخو رحمی نما تا کی

Рух аз баҳри шафоат дар раҳи мардони дайни молам

رخ از بهر شفاعت در ره مردان دین مالم

Барои онкӣ дар дил тоза монад захми пайконаш

برای آنکه در دل تازه ماند زخم پیکانش

зи шавқи буии зулфаш бар ҷароҳати машки чини молам

ز شوق بوی زلفش بر جراحت مشک چین مالم

зи тарафи кӯй ӯ аз пой нанишинам магари он дам

ز طرف کوی او از پای ننشینم مگر آن دم

Ки бар пои сагонаши дида мардум нишин молам

که بر پای سگانش دیدهٔ مردم‌نشین مالم

Шудам фарсӯда аз дард ва ҳанузам ин ҳавас дар сар

شدم فرسوده از درد و هنوزم این هوس در سر

Ки дасти нозуки он гул бигирам бар ҷабини молам

که دست نازک آن گل بگیرم بر جبین مالم

Агар зон шохи гули сад хор дар чашмами хулди хуш тар

اگر زان شاخ گل صد خار در چشمم خلد خوش‌تر

Ки дар бустони рӯми рух бар ниҳоли ёсамини молам

که در بستان روم رخ بر نهال یاسمین مالم

Хаёли гавҳари лаълати кашам дар риштаи фикрат

خیال گوهر لعلت کشم در رشتهٔ فکرت

Ки баҳри равшанӣ дар чашми ақли хурдаи байни молам

که بهر روشنی در چشم عقل خرده‌بین مالم

Хаёласт инки мегуяд фиғонӣ аз сари мастӣ

خیالست اینکه می‌گوید فغانی از سر مستی

Ки чашм хӯн фишон бар домани он нозанини молам

که چشم خون‌فشان بر دامن آن نازنین مالم