Мубин , ки тоби нигоҳи ту офтоб надорам

مبین، که تاب نگاه تو آفتاب ندارم

Биноз ханда ӣ пинҳон мазан ки тоб надорам

بناز خنده ی پنهان مزن که تاب ندارم

Ҳануз дар хафақонами зи гиряҳои шабона

هنوز در خفقانم ز گریه های شبانه

Забон багаз ки вуҷӯди чунин шароб надорам

زبان بگز که وجود چنین شراب ندارم

Бимонад дониши ман дар ҷавоби як сухани ту

بماند دانش من در جواب یک سخن تو

Дигар заҳр чаҳ сухан мекунӣ ҷавоб надорам

دگر زهر چه سخن می کنی جواب ندارم

Қалами бҳрФ маломат кашидаам ман маҷнӯн

قلم بحرف ملامت کشیده ام من مجنون

Чунонкӣ гар бизананд оташам азоб надорам

چنانکه گر بزنند آتشم عذاب ندارم

Ббзми лола рухон гашта чун сапанд бар оташ

ببزم لاله رخان گشته چون سپند بر آتش

Чаҳ ҷои боғ ки пурвои машк ноб надорам

چه جای باغ که پروای مشک ناب ندارم

з гулханам мабар эй дил ки доштӣ бчроғм

ز گلخنم مبر ای دل که داشتی بچراغم

Бирав ки ман ҳаваси гашт моҳтоб надорам

برو که من هوس گشت ماهتاب ندارم

Замони замони зи хаёлат дар оташами ҳама ӣ шаб

زمان زمان ز خیالت در آتشم همه ی شب

Чаҳ хобҳои парешон каз изтироб надорам

چه خوابهای پریشان کز اضطراب ندارم

Зиёд рӯй ту ҳар шаб надоштам хабар аз худ

زیاد روی تو هر شب نداشتم خبر از خود

Туе баробарами имшаб ки ҳеҷ хоб надорам

تویی برابرم امشب که هیچ خواب ندارم

Гузашт гиряам аз ҳади чунин мсўзи фиғонӣ

گذشت گریه ام از حد چنین مسوز فغانی

Ки об дар ҷигар аз дӯди ин кабоб надорам

که آب در جگر از دود این کباب ندارم