Бихўд шудам з омаданати бода чун кашам

بیخود شدم ز آمدنت باده چون کشم

Комӣ аз он изору лаби сода чун кашам

کامی از آن عذار و لب ساده چون کشم

Ҷонӣ ки дар риёзати ҳоҷати тамоми сӯхт

جانی که در ریاضت حاجت تمام سوخت

Пеши ту эй мурод худо дода чун кашам

پیش تو ای مراد خدا داده چون کشم

Ман ошиқам ки боди марои айши хуши ҳаром

من عاشقم که باد مرا عیش خوش حرام

Май бо шукри лабони призодаҳ чун кашам

می با شکر لبان پریزاده چون کشم

Ман дар хури маломат ва дар дами ту бодаи нӯш

من در خور ملامت و در دم تو باده نوش

Ҷомӣ ки баҳр ман нашуд омода чун кашам

جامی که بهر من نشد آماده چون کشم

Нахли маро на аз гули мақсӯд баста анд

نخل مرا نه از گل مقصود بسته اند

Буии мурод аз он қади озода чун кашам

بوی مراد از آن قد آزاده چون کشم

Акнӯн ки гарданам чу фиғонии ббндтст

اکنون که گردنم چو فغانی ببندتست

Бори сабуу миннати саҷҷода чун кашам

بار سبو و منت سجاده چون کشم