Соқии харобам аз тараби дӯш чун кунам

ساقی خرابم از طرب دوش چون کنم

Аз дастати ин шароб дигар нӯш чун кунам

از دستت این شراب دگر نوش چون کنم

Лаб май газӣ ки зуд чаро маст май шӯй

لب می گزی که زود چرا مست می شوی

Соғари ту май диҳӣ , ман мадҳуш чун кунам

ساغر تو می دهی، من مدهوش چون کنم

Гӯйанд ҷома май дарӣу оҳ май кашӣ

گویند جامه می دری و آه می کشی

Бо ин сеӣ қадони қбопўш чун кунам

با این سهی قدان قباپوش چون کنم

Донам ки ҳаст аз ту муродами хаёли хом

دانم که هست از تو مرادم خیال خام

Ин орзӯи ноистд аз ҷӯш чун кунам

این آرزو نایستد از جوش چون کنم

Дил гуяд ин фасонаи маро ихтиёр нест

دل گوید این فسانه مرا اختیار نیست

Худро зи гуфтугӯии ту хомӯш чун кунам

خود را ز گفتگوی تو خاموش چون کنم

Дашном май диҳӣ ки мҷуи васл ва сабр кун

دشنام می دهی که مجو وصل و صبر کن

Талхаст тарки ман суханат , гӯш чун кунам

تلخست ترک من سخنت، گوش چون کنم

Рӯз аз ғамати зиёд барам меҳнати хумор

روز از غمت زیاد برم محنت خمار

Ин базм чун биҳишт , фаромӯш чун кунам

این بزم چون بهشت، فراموش چون کنم

Садраи серуми бхок адам додӣ ва ҳануз

صدره سرم بخاک عدم دادی و هنوز

Сӯзам , ки бо ту даст дар оғӯш чун кунам

سوزم، که با تو دست در آغوش چون کنم

Тоб дилам намонад фиғонӣ ва он ҳариф

تاب دلم نماند فغانی و آن حریف

Кокул намекунад зи сари дӯш чун кунам

کاکل نمی کند ز سر دوش چون کنم