Намӯдӣ рӯй гарми хешу ошиқи сохтӣ бозам
نمودی روی گرم خویش و عاشق ساختی بازم
Чаҳ кардӣ шамъи ман , дар оташии андохтии бозам
چه کردی شمع من، در آتشی انداختی بازم
Чаҳ ҷавлон буд ёрб ин ки аз пешам чу бигузаштӣ
چه جولان بود یارب این که از پیشم چو بگذشتی
Ба кинам гарм кардӣ Рахш ва бар сари тохтии бозам
به کینم گرم کردی رخش و بر سر تاختی بازم
Ду рӯзии барда будӣ аз балоу офатами берун
دو روزی برده بودی از بلا و آفتم بیرون
Ба як бозии он шӯхи балои дрбохтии бозам
به یک بازی آن شوخ بلا درباختی بازم
Паии сӯзи рақибон гарм кардӣ меҳри худ бо ман
پی سوز رقیبان گرم کردی مهر خود با من
Ба шухӣ дар танури дигарон андохтии бозам
به شوخی در تنور دیگران انداختی بازم
Чунон аз ҳоли хешами барадӣ эй бегона вааш берун
چنان از حال خویشم بردی ای بیگانهوَش بیرون
Ки дар хайл асирон дидӣ ва нашинохтӣ бозам
که در خیل اسیران دیدی و نشناختی بازم
Ғубори ман зи майдони балои як зарра нанишинад
غبار من ز میدان بلا یک ذره ننشیند
Ба ҷавлон рафтӣ эй тарк ва илм афрохтӣ бозам
به جولان رفتی ای ترک و علم افراختی بازم
Фиғонӣ руста будам чандгоҳ аз таъни бдгўён
فغانی رسته بودم چندگاه از طعن بدگویان
Дарин савдои даровардӣу расвои сохтӣ бозам
درین سودا درآوردی و رسوا ساختی بازم