Ба сӯии дард аз гулшан афлок меояд бурун

به سوی درد از گلشن افلاک می‌آید برون

Лолаи дилсӯзу гул отшнок меояд бурун

لاله دلسوز و گل آتشناک می‌آید برون

Куштаи теғи муҳаббатро ба ҷои барги сабз

کشتهٔ تیغ محبت را به جای برگ سبز

Пораи дили хӯни чикон аз хок меояд бурун

پارهٔ دل خون‌چکان از خاک می‌آید برون

Ман ба умеди гуҳари ин қатраҳо боРоми зи чашм

من به امید گهر این قطره‌ها بارم ز چشم

Шурии бахтами ҳамон хошок меояд бурун

شوری بختم همان خاشاک می‌آید برون

Куштаи он шоҳи хўбонм ки баҳри сайди дил

کشتهٔ آن شاه خوبانم که بهر صید دل

Саркашу ошиқи каш ва чолок меояд бурун

سرکش و عاشق‌کش و چالاک می‌آید برون

Рӯзи сайдаши оҳӯ аз чину кабӯтар аз ҳарам

روز صیدش آهو از چین و کبوتر از حرم

Бар ҳавои ҳалқа фитрок меояд бурун

بر هوای حلقهٔ فتراک می‌آید برون

Кас наёрад ҷомаи тақвои бурун аз базми айш

کس نیارد جامهٔ تقوی برون از بزم عیش

Зини чамани Юсуфи гиребон чок меояд бурун

زین چمن یوسف گریبان‌چاک می‌آید برون

Ҷумлаи хубони фитна ҷӯ бошанд ё султони ман

جمله خوبان فتنه‌جو باشند یا سلطان من

Инчунин ошиқи каш ва бебок меояд бурун ?

اینچنین عاشق‌کش و بی‌باک می‌آید برون؟

Гарчи дар олӯдагии нақди фиғонӣ сарф шуд

گرچه در آلودگی نقد فغانی صرف شد

Чун дилаш покаст зотш пок меояд бурун

چون دلش پاک است زآتش پاک می‌آید برون