Мҷу эй дил бихӯр аз баҳри тартиби димоғи ман

مجو ای دل بخور از بهر ترتیب دماغ من

Магари огаҳи Неи шабҳои ҳиҷр аз дарду доғи ман

مگر آگه نیی شبهای هجر از درد و داغ من

Дилам каз доғ ҳиҷрон шуд сияҳ манимо раҳи васлаш

دلم کز داغ هجران شد سیه منما ره وصلش

Ки ҳаргизи сӯии бустон раҳ нахоҳад бар дар зоғи ман

که هرگز سوی بستان ره نخواهد بر در زاغ من

Ба доғ бе касе зи инсони гирифторам кигар сӯзам

به داغ بی کسی ز انسان گرفتارم که گر سوزم

Нагардад ҳичгаҳи парвонаи ҳам гирди чароғи ман

نگردد هیچگه پروانه هم گرد چراغ من

Ки ҷӯяд аз ман саргашта , пай дар водии ҳиҷрон

که جوید از من سرگشته، پی در وادی هجران

Магари зоғ аз ҳавоӣ устихон гирад суроғи ман

مگر زاغ از هوای استخوان گیرد سراغ من

Шавад ҳамчун фиғонӣ Зуҳраам аз бими ҳиҷрони об

شود همچون فغانی زهره ام از بیم هجران آب

Ки заҳр ноумедӣ карда гардун дар аёғи ман

که زهر ناامیدی کرده گردون در ایاغ من