Бмн ҳар кас ки рӯзӣ ёр шуд доман кашид аз ман

بمن هر کس که روزی یار شد دامن کشید از من

Ки ҷузи дарду балои ошиқӣ чизе надид аз ман

که جز درد و بلای عاشقی چیزی ندید از من

Буд бар ҳар сари раҳи дардмандии воқифи ҳолам

بود بر هر سر ره دردمندی واقف حالم

Ки дар ишқу ҷунун бар ҳар дилӣ дардӣ расед аз ман

که در عشق و جنون بر هر دلی دردی رسید از من

Нагардад ром агар чун саги даҳуми ҷон дар вафодорӣ

نگردد رام اگر چون سگ دهم جان در وفاداری

Сияҳи чашмӣ ки ҳамчун оҳӯӣ ваҳшӣ рамед аз ман

سیه چشمی که همچون آهوی وحشی رمید از من

Брғм ман кашад бар дигарон шамшер ва май тарсам

برغم من کشد بر دیگران شمشیر و می ترسم

Ки дар рӯз ҷазо хоҳанд хӯни сад шаҳид аз ман

که در روز جزا خواهند خون صد شهید از من

Бхўни дили ниҳолӣ дар канори хеши прўрдм

بخون دل نهالی در کنار خویش پروردم

Чу вақт омад ки аз вай гул бичинам саркашед аз ман

چو وقت آمد که از وی گل بچینم سرکشید از من

Бхўории мардум ва икраҳ нагуфт он ғунча ӣ хандон

بخواری مردم و یکره نگفت آن غنچه ی خندان

Ки баради ин бенавои сад ҳасрат ва баррагӣ начед аз ман

که برد این بینوا صد حسرت و برگی نچید از من

зи баси хорӣ ки имшаб дар раҳаш бо хештан кардам

ز بس خواری که امشب در رهش با خویشتن کردم

Ба ман ҳаркас ки рӯзӣ дошт ёрӣ дил бурид аз ман

به من هرکس که روزی داشت یاری دل برید از من

Малулам чун фиғонии давр аз ӯ аз таъни бдгўён

ملولم چون فغانی دور از او از طعن بدگویان

Аҷал кўто кунад кӯтоҳ ин гуфт ва шунид аз ман

اجل کوتا کند کوتاه این گفت و شنید از من