Тозагӣӣ ки шуд з май он рухи ҳамчуи лола ро

تازگیی که شد ز می آن رخ همچو لاله را

Тоза кунад ба як нафаси доғи ҳазорсола ро

تازه کند به یک نفس داغ هزارساله را

Куштаи дирсолаҳро зинда кунад ба ҷуръа Эй

کشتهٔ دیرساله را زنده کند به جرعه‌ای

Чошнӣӣ ки медиҳад май зи лабати пиёла ро

چاشنیی که می‌دهد می ز لبت پیاله را

Пеши ту сарву лоларо ҷилва нозукӣ расад

پیش تو سرو و لاله را جلوهٔ نازکی رسد

Хез ва ба ишва ҳалқа кун бар гултар кулола ро

خیز و به عشوه حلقه کن بر گل تر کلاله را

Ҳар қадамӣ ки менаҳй рӯзи шикор бар замин

هر قدمی که می‌نهی روز شکار بر زمین

Серума ноз мекашад гирди раҳати ғизола ро

سرمهٔ ناز می‌کشد گرد رهت غزاله را

То зи хати бунафшаи гавани фитна анҷуман шудӣ

تا ز خط بنفشه‌گون فتنهٔ انجمن شدی

Моҳи дўҳФтаҳи гирди рухи доираи басти ҳола ро

ماه دوهفته گرد رخ دایره بست هاله را

Бас ки чу абр дар чамани шаби ҳама шаб гиристам

بس که چو ابر در چمن شب همه شب گریستم

Бар гулу сабзаи субҳдам ҷилва гирист жола ро

بر گل و سبزه صبحدم جلوه گریست ژاله را

Хӯни ҳазор безабон дар дил ва дида шуд гиреҳ

خون هزار بی‌زبان در دل و دیده شد گره

Ғунчаи бад-ӣни шукуфтагӣ гӯ магушо рисола ро

غنچه بدین شکفتگی گو مگشا رساله را

Мурғи чаман ба ишва дил карда ба хӯни худ сҷл

مرغ چمن به عشوه دل کرده به خون خود سجل

Гул ба киришмаи ниҳони шастаи аёни қибола ро

گل به کرشمهٔ نهان شُسته عیان قباله را

Бар шиканӣ чу бенгарӣ сӯзи фиғонии ҳазин

بر شکنی چو بنگری سوز فغانی حزین

Оҳ агар имтиҳон кунад дар пяти оҳу нола ро

آه اگر امتحان کند در پِیَت آه و ناله را