Ба тарона надимон натавон рабӯди мо ро

به ترانهٔ ندیمان نتوان ربود ما را

Чу буд ғами ту дар дили зи тараб чаҳ суди мо ро

چو بود غم تو در دل ز طرب چه سود ما را

Бинмо руху ҳмондон ки намонад кас ба олам

بنما رخ و همان دان که نماند کس به عالم

Чаҳ касем мо ки бошад адаму вуҷӯди мо ро

چه کسیم ما که باشد عدم و وجود ما را

Ба навиди оби ҳайвони дили мурдаи бозмонд

به نوید آب حیوان دل مرده بازمانَد

Ту зи умру ҳасани брхўр ки ҳавас ғунуд мо ро

تو ز عمر و حسن برخور که هوس غنود ما را

Машкан айёри ошиқ ба қиёси фаҳми душман

مشکن عیار عاشق به قیاس فهم دشمن

Бадви неки мо чаҳ донад ки нёзмўди мо ро

بد و نیک ما چه داند که نیازمود ما را

Ба назораи ту дӯд аз дили ошиқони баромад

به نظارهٔ تو دود از دل عاشقان برآمد

Чу сапанди сӯхт акнӯн чаҳ ғам аз ҳасуди мо ро

چو سپند سوخت اکنون چه غم از حسود ما را

Сар фитна дошт имшаби худ мо рақибу риндӣ

سر فتنه داشت امشب خود ما رقیب و رندی

Ба шаробу соқии кас тамаъӣ набӯд мо ро

به شراب و ساقی کس طمعی نبود ما را

Чу навой неи фиғонии дами ҷон гудоз дорад

چو نوای نی فغانی دم جان گداز دارد

Ки дар оташи муҳаббати Фгнд чу авди мо ро

که در آتش محبّت فگند چو عود ما را