Дило зини остони дарди дили худ бурданами аввалӣ

دلا زین آستان درد دل خود بردنم اولی

Чу ёр аз бӯдан ман нест розии мурданами аввалӣ

چو یار از بودن من نیست راضی مردنم اولی

Чу аз омад шуд кӯии туами барг гулӣ нашикуфт

چو از آمد شد کوی توام برگ گلی نشکفت

Бкнҷи ноМуродии по ба домани бурданами аввалӣ

بکنج نامرادی پا به دامن بردنم اولی

Биравӣ соқӣ худ мекашидам соғарӣ акнӯн

بروی ساقی خود می کشیدم ساغری اکنون

Чу ӯ бо дайгарӣ ҳамкоса шуд хӯн хӯрданами аввалӣ

چو او با دیگری همکاسه شد خون خوردنم اولی

Ман маҷнӯни куҷоу орзӯии мива ӣ боғаш

من مجنون کجا و آرزوی میوه ی باغش

Задан бар синаи сангу дасту дил озурданами аввалӣ

زدن بر سینه سنگ و دست و دل آزردنم اولی

Фиғонӣ чун надорад хоки ин дар аз вафои бӯе

فغانی چون ندارد خاک این در از وفا بویی

Ба гиря рӯй дар девори хеш оварданами аввалӣ

به گریه روی در دیوار خویش آوردنم اولی