Нкшми сар аз вафояти бҷФоу нозу бозӣ

نکشم سر از وفایت بجفا و ناز و بازی

Ман ва ҷилавҳои нозат ки ту худ барои нозӣ

من و جلوهای نازت که تو خود برای نازی

Сари қомати ту гирдам ки баланди ҳаматон ро

سر قامت تو گردم که بلند همتان را

Фгнди бхоксории зи мақоми сари фарозӣ

فگند بخاکساری ز مقام سر فرازی

На бигуфта ӣ рақибӣ на бохтёри ошиқ

نه بگفته ی رقیبی نه باختیار عاشق

Чаҳ ҳарифи худ Муродӣ ки ба ҳеҷ кас насозӣ

چه حریف خود مرادی که به هیچ کس نسازی

з ниҳол ҳастӣ мо гули айш ва орзӯ шуд

ز نهال هستی ما گل عیش و آرزو شد

Чаҳ ба оҳи нои умедӣ чаҳ ббод бе ниёзӣ

چه به آه نا امیدی چه بباد بی نیازی

Бинавозаш рақибон магузор ҷониби мо

بنوازش رقیبان مگذار جانب ما

Чу асир хеш кардӣ ҳамаро ба длнўозӣ

چو اسیر خویش کردی همه را به دلنوازی

На рафиқи меҳрбонӣ на ҳарифи нуктаи доне

نه رفیق مهربانی نه حریف نکته دانی

Ки Фрстмти паёмӣ ба забони ъшқбозӣ

که فرستمت پیامی به زبان عشقبازی

Асар тамом хоҳад дили хаста ӣ фиғонӣ

اثر تمام خواهد دل خسته ی فغانی

Ки برارد аз ҳавояти нафасии бҷонгдозӣ

که برآرد از هوایت نفسی بجانگدازی