Манаму сари иродат чу сегон бар остонӣ

منم و سر ارادت چو سگان بر آستانی

Бҷбини зи меҳри доғии брх аз вафои нишоне

به جبین ز مهر داغی به رخ از وفا نشانی

Бҳзори ҷон ширин бадаласту умри сармад

به هزار جان شیرین به دلست و عمر سرمد

Нафасӣ ки хуш барояд ба висоли навҷуоне

نفسی که خوش برآید به وصال نوجوانی

Бигушо каманди мшгин ки бгўшаҳҳои абрӯ

بگشا کمند مشگین که به گوشه‌های ابرو

Ҳамаро шикор кардӣ бошорт камоне

همه را شکار کردی به اشارت کمانی

Дили ман дарин нишеман нашикуфту гашти маҳзун

دل من درین نشیمن نشکفت و گشت محزون

Ки нагуфтам аз ғами худ сухании бҳмзбонӣ

که نگفتم از غم خود سخنی به همزبانی

Чаҳ ҳарифи хонаи сӯзии гуҳи ҷилва ӣ малоҳат

چه حریف خانه سوزی گهِ جلوهٔ ملاحت

Ки бсухт барқи ҳасанати дилу дидаи ҷаҳонӣ

که بسوخت برق حسنت دل و دیدهٔ جهانی

Накашида сабза бар гули бҷмоли фитна будӣ

نکشیده سبزه بر گل به جمال فتنه بودی

Чаканам кунун ки аз нав шуда ӣӣ балои ҷонӣ

چه کنم کنون که از نو شده‌ای بلای جانی

Сухани ман ва ту охири ҳамаи ҷо фасона гардад

سخن من و تو آخر همه جا فسانه گردد

Ки фалон шудаст маҷнӯни зи муҳаббати фулонӣ

که فلان شده‌ست مجنون ز محبت فلانی

Ту ки ноз май фурӯшии бнёзи дардмандон

تو که ناز می‌فروشی به نیاز دردمندان

Назарии баҳол мо кун ки намекунӣ зӣоне

نظری به حال ما کن که نمی‌کنی زیانی

зи риёзи даҳр кам ҷӯи гули орзӯ ки ҳаргиз

ز ریاض دهر کم جو گل آرزو که هرگز

Нашикуфт ин гулистони бмроди боғбонӣ

نشکفت این گلستان به مراد باغبانی

Бабр эй ҳарифи суҳбати хабарии бпири хилват

ببر ای حریف صحبت خبری به پیر خلوت

Ки асир шуд фиғонии бкмнди навҷуоне

که اسیر شد فغانی به کمند نوجوانی