Дӯши ҷони зиндагӣ аз чашма ӣ ҳайвон ту дошт

دوش جان زندگی از چشمه ی حیوان تو داشت

Дидаи об дигар аз чоҳи занхдон ту дошт

دیده آب دگر از چاه زنخدان تو داشت

Дили басии чошнии азчшмаҳ ӣ нӯш ту гирифт

دل بسی چاشنی ازچشمه ی نوش تو گرفت

Дидаи чандини намак аз писта ӣ хандон ту дошт

دیده چندین نمک از پسته ی خندان تو داشت

Рӯзгори дил девона барошуфт ки дӯш

روزگار دل دیوانه برآشفت که دوش

Кор бо силсила ӣ зулфи парешон ту дошт

کار با سلسله ی زلف پریشان تو داشت

Ишқ май хост ки расво кунад эй хирқа ӣ тар

عشق می خواست که رسوا کند ای خرقه ی تر

Даст бар ман зад ва дар оташи сӯзон ту дошт

دست بر من زد و در آتش سوزان تو داشت

Малики дили хурраму ороста бе ширкати ғайр

ملک دل خرم و آراسته بی شرکت غیر

Шуд ба қурбони хаёли ту ки фармон ту дошт

شد به قربان خیال تو که فرمان تو داشت

Аз гули ишқ фароҳам нашавад ғунча ӣ дил

از گل عشق فراهم نشود غنچه ی دل

Венаи гшодист ки аз чоки гиребон ту дошт

وین گشادیست که از چاک گریبان تو داشت

Булбулии субҳи фиғонӣ ғазалӣ хонд ғариб

بلبلی صبح فغانی غزلی خواند غریب

Гиря оварад магари нусха ӣ девон ту дошт

گریه آورد مگر نسخه ی دیوان تو داشت