Хироми сар ва ту ҷонро ҳаёти дмбдмст

خرام سرو تو جان را حیات دمبدمست

Ниҳоли қади турои оби Хизр дар қадамаст

نهال قد ترا آب خضر در قدمست

Хушами бнқши ҷамолат ки дар саҳифа ӣ ҳасан

خوشم بنقش جمالت که در صحیفه ی حسن

Мурод аз қалами офариниш ин рақамаст

مراد از قلم آفرینش این رقمست

Бғири он рух чун гул ки то абад боқӣаст

بغیر آن رخ چون گل که تا ابد باقیست

Назар ба ҳар чаҳ дарин боғ мекунам адамаст

نظر به هر چه درین باغ می کنم عدمست

Яке ҳазор шуд ошӯби ҳасанат аз хати сабз

یکی هزار شد آشوب حسنت از خط سبز

Фиғони зи хома ӣ сунъ , ин чаҳ шева ӣ қаламаст

فغان ز خامه ی صنع، این چه شیوه ی قلمست

Ба моҳ рӯй ту ин озрў ки ман дорам

به ماه روی تو این آزرو که من دارم

Ҳазор сол агар бинмт ҳануз камаст

هزار سال اگر بینمت هنوز کمست

Биноз бар магзар аз дуои аҳли ниёз

بناز بر مگذر از دعای اهل نیاز

Ки ҷилва ӣ гулу сарв аз насим субҳдамаст

که جلوه ی گل و سرو از نسیم صبحدمست

Бзхми тири ҷафо аз ҳарими ҳурмати ту

بزخم تیر جفا از حریم حرمت تو

Бурун нарафт фиғонӣ ки сайд ин ҳарамаст

برون نرفت فغانی که صید این حرمست