эй ман ғуломи ҳиммати мардӣ ки бе сухан

ای من غلام همت مردی که بی سخن

Бо шоираши саховат ва лутф паёпайаст

با شاعرش سخاوت و لطف پیاپیست

Ва онро ки шеър додаму бастади бҷоизаҳ

و آنرا که شعر دادم و بستد بجایزه

Обистан манаст агар ҳотам тайаст

آبستن منست اگر حاتم طیست