Орост рӯзгор ба ойин дод тахт

آراست روزگار به آیین داد تخت

Давлат ба боргоҳи саодати ниҳоди тахт

دولت به بارگاه سعادت نهاد تخت

Дар боғи салтанати гули мақсӯд ҷилва кард

در باغ سلطنت گل مقصود جلوه کرد

Май хост аз худои ҳамаи вақти ин муроди тахт

می خواست از خدا همه وقت این مراد تخت

Иқбол дошт бими тазалзули баҳри замон

اقبال داشت بیم تزلزل بهر زمان

Ин бори гӯи бимони басари эътимоди тахт

این بار گو بمان بسر اعتماد تخت

Бурданд аз хиҷолати ин давлати ҷавон

بردند از خجالت این دولت جوان

Шоҳони пеши ҷумла ба сӯии маъоди тахт

شاهان پیش جمله به سوی معاد تخت

Ҷаҳдӣ барои волии ин аҳд ме намӯд

جهدی برای والی این عهد می نمود

Онкас ки дошт бар зибри обу боди тахт

آنکس که داشت بر زبر آب و باد تخت

То занад бандагон ба вуҷӯди шаҳӣ ки ӯ

تا زند بندگان به وجود شهی که او

Эҳё кунад бенят хайри ибоди тахт

احیا کند بنیت خیر عباد تخت

Ҳар касе ки дошт биҳдаҳ дар сари хаёли малик

هر کسی که داشت بیهده در سر خیال ملک

Теғ аз сараш нагашт ҷудо то надоди тахт

تیغ از سرش نگشت جدا تا نداد تخت

Мақсӯд , зот бе бадали шаҳриёр буд

مقصود، ذات بی بدل شهریار بود

Аввал ки буд дар назари Авестоади тахт

اول که بود در نظر اوستاد تخت

Шаҳи барфарози тахти сулаймон ва ҳар тараф

شه برفراز تخت سلیمان و هر طرف

Бар гардани парии бача ӣ хонаи зоди тахт

بر گردن پری بچه ی خانه زاد تخت

Шоҳӣ ки зебад ар кунад аз лаъли ноби тоҷ

شاهی که زیبد ار کند از لعل ناب تاج

Бар торакаши ниҳодаи зи маи офтоби тоҷ

بر تارکش نهاده ز مه آفتاب تاج

Аз бскаҳи хусравони бадараши тӯҳфа барда анд

از بسکه خسروان بدرش تحفه برده اند

Бар ҳам ниҳодаи хозинаш аз чанд боби тоҷ

بر هم نهاده خازنش از چند باب تاج

Бахшад ба як ишорати абрӯи ҳазор ганҷ

بخشد به یک اشارت ابرو هزار گنج

Бар сар чу каҷ кунад зи ғулувии шароби тоҷ

بر سر چو کج کند ز غلوی شراب تاج

Гардан наад сапанд бар оташ ки баҳр ӯ

گردن نهد سپند بر آتش که بهر او

Афрӯхт сонеъ аз гуҳари хонаи тоби тоҷ

افروخت صانع از گهر خانه تاب تاج

Асбоб дар хазона ӣ ӯ ҷамъ гашта аст

اسباب در خزانه ی او جمع گشته است

Чндонкаҳ нест яксар мӯ дар ҳисоби тоҷ

چندانکه نیست یکسر مو در حساب تاج

Ваон каз сабки сиррии раги гардан буи намӯд

وان کز سبک سری رگ گردن بوی نمود

Овехт бар сараши зи дўоли рикоби тоҷ

آویخت بر سرش ز دوال رکاب تاج

Икики бнўк найза рубойанд прдлон

یکیک بنوک نیزه ربایند پردلان

Хасм ар кунад баланди з дар хўшоби тоҷ

خصم ار کند بلند ز در خوشاب تاج

Зин май ки дар пиёла ӣ хасм забун ӯст

زین می که در پیاله ی خصم زبون اوست

Дар як нафас ббод диҳад чун ҳубоби тоҷ

در یک نفس بباد دهد چون حباب تاج

Онкас ки дар хаёли адоват буд бадв

آنکس که در خیال عداوت بود بدو

Сарро диҳад ббод ва набинад ба хоби тоҷ

سر را دهد بباد و نبیند به خواب تاج

Ҳаст он гуҳар ба доира ӣ осмони нигин

هست آن گهر به دایره ی آسمان نگین

Олам чу даври хотам ва ӯ дар миёни нигин

عالم چو دور خاتم و او در میان نگین

Набӯд зи меҳри талъат ӯ маи дуруст тар

نبود ز مهر طلعت او مه درست تر

Чндонкаҳ мекунанд баноми шаҳони нигин

چندانکه می کنند بنام شهان نگین

Меҳрӣ ки буд номи сулаймон бова баланд

مهری که بود نام سلیمان باو بلند

Дар даст ӯст паии ҳасади ғайр , он нигин

در دست اوست پی حسد غیر، آن نگین

Бардошти номи зулми бнўъӣ ки додхоҳ

برداشت نام ظلم بنوعی که دادخواه

Ҳоҷати нмондш ки наад бар нишони нигин

حاجت نماندش که نهد بر نشان نگین

Равшандилон ба дида бурун оваранд чуст

روشندلان به دیده برون آورند چست

Гар афганд зи даст дар оби равони нигин

گر افگند ز دست در آب روان نگین

Созанди хусравони ҳамаи тъўизи чашми захм

سازند خسروان همه تعویذ چشم زخم

Бар мум агар наад бгаҳи имтиҳони нигин

بر موم اگر نهد بگه امتحان نگین

Табъаши гуҳӣ ки дахл кунад дар умӯри малик

طبعش گهی که دخل کند در امور ملک

Аъён ниҳанд пеши лабаш бар даҳони нигин

اعیان نهند پیش لبش بر دهان نگین

То ӯ бгнҷхонаҳ ӣ мақсӯд меҳр зад

تا او بگنجخانه ی مقصود مهر زد

Пери қазои ниҳоди бзири забони нигин

پیر قضا نهاد بزیر زبان نگین

Алҳақ бадӯри одаму хотам касе бзўр

الحق بدور آدم و خاتم کسی بزور

Берун набардааст азин хонадони нигин

بیرون نبرده است ازین خاندان نگین

Ҳар ҷо ки баркашид з рӯй далели теғ

هر جا که برکشید ز روی دلیل تیغ

Бар фарқи хасми рехт чу оби сиблати теғ

بر فرق خصم ریخت چو آب سبیل تیغ

Дар мӯӣ дар кашид ба раъии дурусти тир

در موی در کشید به رأی درست تیر

Ваз санг бигузоранд бсбри ҷамили теғ

وز سنگ بگذارند بصبر جمیل تیغ

Аз як тарафи нишонди бҷиҳўни сари синон

از یک طرف نشاند بجیحون سر سنان

Вази иктрФи расонад ба дарёии нили теғ

وز یکطرف رساند به دریای نیل تیغ

Аз пушти гову сина ӣ моҳяш бар гузашт

از پشت گاو و سینه ی ماهیش بر گذشت

Чун кард имтиҳони бкмргоаҳи пели теғ

چون کرد امتحان بکمرگاه پیل تیغ

Ҳукмаши бғоитист ки аз баҳри даст ӯ

حکمش بغایتیست که از بحر دست او

Чун об меравад бглўии қтили теғ

چون آب میرود بگلوی قتیل تیغ

Бар дӯстони содиқаши оташи гули биҳишт

بر دوستان صادقش آتش گل بهشت

Бар душманони тираи дилаши слсбили теғ

بر دشمنان تیره دلش سلسبیل تیغ

Онро ки ҳаст нури ҳидояти чароғи роҳ

آن را که هست نور هدایت چراغ راه

Дар роҳ ӯ гуласт чу нори халили теғ

در راه او گلست چو نار خلیل تیغ

Ҳангоми размгар будаш ҳоҷати мадад

هنگام رزم گر بودش حاجت مدد

Бандади худои бшоҳпри Ҷабраили теғ

بندد خدا بشاهپر جبرئیل تیغ

ӯ гарми ҷангу хасми гурезону барқи вор

او گرم جنگ و خصم گریزان و برق وار

Оташ равон кунад зи пеши майли майли теғ

آتش روان کند ز پیش میل میل تیغ

эй баста чун расӯл ба роҳи худои камар

ای بسته چون رسول به راه خدا کمر

Дорад зи паҳлавии ту сафо дар сафои камар

دارد ز پهلوی تو صفا در صفا کمر

Бо Юсуфи онкӣ даст кунад дар миёни зи қадар

با یوسف آنکه دست کند در میان ز قدر

Пинҳон кунад зи шарми ту зери қабои камар

پنهان کند ز شرم تو زیر قبا کمر

Ҳқо ки дар изои гули таркиш ту нест

حقا که در ازای گل ترکش تو نیست

Гар дар миёни лаъл буд кӯҳ то камар

گر در میان لعل بود کوه تا کمر

Табъат агар қабул кунад тӯҳфа ӣ касе

طبعت اگر قبول کند تحفه ی کسی

Ҷавзо биоварад бадви дасти дуои камар

جوزا بیاورد بدو دست دعا کمر

Пӯшади зи илтифоти ту хоқони чини қабо

پوشد ز التفات تو خاقان چین قبا

Бандади боҳтроми ту хони хтои камар

بندد باحترام تو خان ختا کمر

Лоғар чунон шуд аз дами теғати миёни хасм

لاغر چنان شد از دم تیغت میان خصم

КоФтоди ҳамчуи бандгаронаш бпои камар

کافتاد همچو بند گرانش بپا کمر

Ҷаллоди маликат аз гуҳари тоҷи саракашон

جلاد ملکت از گهر تاج سرکشان

Дарҳам кашид ҳамчуи неи бӯрёи камар

درهم کشید همچو نی بوریا کمر

Давлат вафо кунад бтўи пайваста чун бсдқ

دولت وفا کند بتو پیوسته چون بصدق

Бастанди чокарон дарат дар вафои камар

بستند چاکران درت در وفا کمر

Вақти шароб хӯрдан ва маҷлис гирифтанаст

وقت شراب خوردن و مجلس گرفتنست

Бисёр зарб теғ намӯдӣ , гшои камар

بسیار ضرب تیغ نمودی، گشا کمر

Бахт омаду бсоҳти поки ту чиди базм

بخت آمد و بساحت پاک تو چید بزم

Давлат бар осмон рафеъат кашид базм

دولت بر آسمان رفیعت کشید بزم

Бигзор теғу ҷом талаб кун ки рӯзгор

بگذار تیغ و جام طلب کن که روزگار

Бар рӯй дили кушоди туро бе калиди базм

بر روی دل گشاد ترا بی کلید بزم

Пари файзтар зи ҷоми ту гаштӣ надошт ҷом

پر فیضتر ز جام تو گشتی نداشت جام

Дилхоҳтар зи базми ту гардун надид базм

دلخواه تر ز بزم تو گردون ندید بزم

Миқдори як пиёла ӣ адлат фалак надошт

مقدار یک پیاله ی عدلت فلک نداشت

Чндонкаҳи даҳри чиди бнўрўзу иди базм

چندانکه دهر چید بنوروز و عید بزم

Пари гашти шишаҳои фалаки рӯзи айши ту

پر گشت شیشه های فلک روز عیش تو

Аз бскаҳ мавҷ зад зи гулоб ва набед базм

از بسکه موج زد ز گلاب و نبید بزم

То бандаи боди зоти шарифат ки шамъи вор

تا بنده باد ذات شریفت که شمع وار

То бар замин нишаст , бгўҳри хариди базм

تا بر زمین نشست، بگوهر خرید بزم

Май пухти орзӯии ту даврон ки солҳо

می پخت آرزوی تو دوران که سالها

наме сохт ҳар ду рӯзи бўзъи ҷадиди базм

می ساخت هر دو روز بوضع جدید بزم

Акнӯн чароғ айш диҳад партави мурод

اکنون چراغ عیش دهد پرتو مراد

Каз тундбоди ҳодиса хуш орамид базм

کز تندباد حادثه خوش آرمید بزم

Ҳури биҳишти шефта ӣ базми айши тест

حور بهشت شیفته ی بزم عیش تست

Назора кун ки то бача ғоят расед базм

نظاره کن که تا بچه غایت رسید بزم

эй дар кафати бмўҷби ҳикмати ҳалоли ҷом

ای در کفت بموجب حکمت حلال جام

Бустони зи дасти соқии соҳиби ҷамоли ҷом

بستان ز دست ساقی صاحب جمال جام

Имрӯзи бодаи хур ки гроинсти адл ва дод

امروز باده خور که گراینست عدل و داد

Фардои ҳиммати бадаст буд бе саволи ҷом

فردا همت بدست بود بی سؤال جام

Ҷамшед агар бадӯри ту мебуд ме кашид

جمشید اگر بدور تو می بود می کشید

Ҳам дар миёни мардуми сафи нъоли ҷом

هم در میان مردم صف نعال جام

Вари худ хабари зи соқии базм ту доштӣ

ور خود خبر ز ساقی بزم تو داشتی

Аз даст мегузошт дар оғози ҳоли ҷом

از دست می گذاشت در آغاز حال جام

Бахшеаст аз кафи ту ки ҳар чанд ме диҳад

بخشیست از کف تو که هر چند می دهد

Миқдори қатра ӣӣ напазирад заволи ҷом

مقدار قطره یی نپذیرد زوال جام

Малик аз ту шуд чунон , ки май аз ҷом зар кашад

ملک از تو شد چنان، که می از جام زر کشد

Ринди шробхўораҳ ки будаш суфоли ҷом

رند شرابخواره که بودش سفال جام

Хосият шароб диҳад оби лутфи ту

خاصیت شراب دهد آب لطف تو

Дигар чаҳ ҳоҷатаст бдФъи малоли ҷом

دیگر چه حاجتست بدفع ملال جام

Баҳри давоми айши ту дил дафтарӣ гушӯд

بهر دوام عیش تو دل دفتری گشود

Ҳам дар гузор қофия омад ба фоли ҷом

هم در گذار قافیه آمد به فال جام

Базм ту ҷаннатӣаст ки ҳозир шавад дар он

بزم تو جنتیست که حاضر شود در آن

Михўораҳро агар гузарад дар хаёли ҷом

میخواره را اگر گذرد در خیال جام

Толеъ шуд офтоб саодат бисоз чатр

طالع شد آفتاب سعادت بساز چتر

Ҳангомаи гарми сохт фалак бар фарози чатр

هنگامه گرم ساخت فلک بر فراز چتر

Гар ин буд ҳидояту оҳанги ҷузами ин

گر این بود هدایت و آهنگ جزم این

Азми ту аз Ироқи барад то ҳиҷози чатр

عزم تو از عراق برد تا حجاز چتر

Ҳарҷо кҳси Фи кашанди сарони сипоҳи ту

هرجا کهص ف کشند سران سپاه تو

Созад арӯси фатҳи зи зулфи дарози чатр

سازد عروس فتح ز زلف دراز چتر

Доранд рӯзи гашти ту дар пеши офтоб

دارند روز گشت تو در پیش آفتاب

Шоҳони рӯзгори бсди ъзу нози чатр

شاهان روزگار بصد عز و ناز چتر

Онон ки гирад аз дамашони меҳру маи фурӯғ

آنان که گیرد از دمشان مهر و مه فروغ

Хоҳанд аз барои ту дар ҳар намози чатр

خواهند از برای تو در هر نماز چتر

Май орад аз паии ту алии рағми муддаӣ

می آرد از پی تو علی رغم مدعی

Гардуни дӯстпарвар душмани гудози чатр

گردون دوست پرور دشمن گداز چتر

Нози сипеҳр бо ту чаҳ синҷид ки бар сарат

ناز سپهر با تو چه سنجد که بر سرت

Афрошт бениёз касе , бе ниёзи чатр

افراشت بی نیاز کسی، بی نیاز چتر

Онӣ ки садра аз сафи разми ту як савор

آنی که صدره از صف رزم تو یک سوار

Аз на фалак намӯд ба як трктози чатр

از نه فلک نمود به یک ترکتاز چتر

Нисбат бигӯӣ чатри ту чун заррааст меҳр

نسبت بگوی چتر تو چون ذره است مهر

Гардун ки май баради бншибу фарози чатр

گردون که می برد بنشیب و فراز چتر

Миннат ки барзадӣ ба мақоми яқини илм

منت که برزدی به مقام یقین علم

Кардӣ баланд дар сафи мардони дайни илм

کردی بلند در صف مردان دین علم

Срзди ниҳоли муъаддилат аз боғи малики ту

سرزد نهال معدلت از باغ ملک تو

Адлат чу ном гашт биравӣ замини илм

عدلت چو نام گشت بروی زمین علم

Зулмати гирифта буд ҷаҳон гарна адли шоҳ

ظلمت گرفته بود جهان گرنه عدل شاه

намезад чу нури субҳи бурун аз камӣни илм

می زد چو نور صبح برون از کمین علم

Онро ки нур шаръ далеласт давр нест

آن را که نور شرع دلیلست دور نیست

Гар бигузаранд аз фалаки ҳафтумин илм

گر بگذراند از فلک هفتمین علم

Гирди ткоўрти бҳўои шикори малик

گرد تکاورت بهوای شکار ملک

Барад аз диёри бикр ба саҳрои чини илм

برد از دیار بکر به صحرای چین علم

Шуд нарм чун дўоли Аннани гардани аду

شد نرم چون دوال عنان گردن عدو

Чун гашти қомати ту ба болои зини илм

چون گشت قامت تو به بالای زین علم

Он кард барқи теғ ки маҳтоб бо каттон

آن کرد برق تیغ که مهتاب با کتان

Душман чу бар кашид ба оҳанги кини илм

دشمن چو بر کشید به آهنگ کین علم

Дар маликати онкии даст татовул кунад дароз

در ملکت آنکه دست تطاول کند دراز

Бинад зи хӯни худ басари остини илм

بیند ز خون خود بسر آستین علم

Ҳар субҳу шоми ҳамраҳи хайли дуои ту

هر صبح و شام همره خیل دعای تو

Созад фиғонӣ аз нафаси оташини илм

سازد فغانی از نفس آتشین علم