эй зғиб алғиўб карда нузул

ای زغیب الغیوب کرده نزول

Бсропрдаҳ ӣ нуфусу уқул

بسراپرده ی نفوس و عقول

Қудсёнро бтоъти ту мадор

قدسیان را بطاعت تو مدار

Аршёнро бҳзрти ту вусӯл

عرشیان را بحضرت تو وصول

Чортбъ аз камоли ҳикмати ту

چارطبع از کمال حکمت تو

Асар ва феъл кардаанд қабул

اثر و فعل کرده اند قبول

Баҳру конрои зҷомъити ту

بحر و کانرا زجامعیت تو

Нақдҳои хазина шуд маҳсӯл

نقدهای خزینه شد محصول

Сабзаҳоро аз иқтизои қазо

سبزه ها را از اقتضای قضا

Дода ӣӣ гуҳи нимуву гоҳи збўл

داده یی گه نمو و گاه ذبول

Карда ӣӣ зини миёни амини инсон

کرده یی زین میان امین انسان

Ҳам худаш хонда ӣӣ злўму ҷҳўл

هم خودش خوانده یی ظلوم و جهول

То бҳдисти ваҳдатат бо халқ

تا بحدیست وحدتت با خلق

Ки нмигнҷди иттиҳоду ҳулӯл

که نمیگنجد اتحاد و حلول

Ҳайратии доштами дарин маънӣ

حیرتی داشتم درین معنی

То расед ин бишоратами зрсўл

تا رسید این بشارتم زرسول

Ки зрўии маъаяту нисбат

که زروی معیت و نسبت

Арзу ҷавҳару фурӯъу усӯл

عرض و جوهر و فروع و اصول

Чине дар нигорхона ӣ чин

چینیی در نگارخانه ی چین

Маҷлисии сохт ҳамчуи хулди барин

مجلسی ساخت همچو خلد برین

Қади раъноу сӯрати зебо

قد رعنا و صورت زیبا

Сарви озоду лолау насрин

سرو آزاد و لاله و نسرین

Оризи длФрибу ҳалқа ӣ зулф

عارض دلفریب و حلقه ی زلف

Гули серобу сунбули парчин

گل سیراب و سنبل پرچین

Ғунчаҳои дамида ӣ хандон

غنچه های دمیده ی خندان

Лолаҳои шукуфта ӣ рангин

لاله های شکفته ی رنگین

Шакли Лайлӣу ҳиأти маҷнӯн

شکل لیلی و هیأت مجنون

Нақши Фарҳоду сӯрати ширин

نقش فرهاد و صورت شیرین

Оби бирнгро басӯрат ранг

آب بیرنگ را بصورت رنگ

Дода дар дида ӣ хиради тазйин

داده در دیده ی خرد تزیین

Мобаҳи аломтёзи ин ҳамаи шакл

مابه الامتیاز این همه شکل

Чун шавад тарҳи лоълии алтъиин

چون شود طرح لاعلی التعیین

Ончии боқӣ буд чаҳ хоҳад буд

آنچه باقی بود چه خواهد بود

Боз кун дидаро ва нек бибин

باز کن دیده را و نیک ببین

Ин мислиро намудем эй ориф

این مثل را نمودم ای عارف

То шавад поку равшанат ки яқин

تا شود پاک و روشنت که یقین

Булбулии нола ӣӣ аҷаб мекард

بلبلی ناله یی عجب میکرد

Дар чаман буду гул талаб мекард

در چمن بود و گل طلب میکرد

Шоми зулфи бунафшаро ме дидӣ

شام زلف بنفشه را می دیدی

Субҳ бар рӯй гул тараб мекард

صبح بر روی گل طرب میکرد

Бнўои обро гиреҳ мезад

بنوا آب را گره میزد

БнФси бодро адаб мекард

بنفس باد را ادب میکرد

Нола мекард аз киришма ӣ гул

ناله میکرد از کرشمه ی گل

Гули табассуми бзир лаб мекард

گل تبسم بزیر لب میکرد

Ҷилва ӣ шох арғавон медид

جلوه ی شاخ ارغوان میدید

Вази дили хўнчкон шағаб мекард

وز دل خونچکان شغب میکرد

Шаб намираст аз фиғон то рӯз

شب نمیرست از فغان تا روز

Рӯзи фарёд то бшб мекард

روز فریاد تا بشب میکرد

Ғунча медид ва тнгдл мешуд

غنچه میدید و تنگدل میشد

Буи гул мешунид ва таб мекард

بوی گل میشنید و تب میکرد

Боз меҷуст нисбат ҳар як

باز میجست نسبت هر یک

Ҳамаро пурсиш аз ҳасб мекард

همه را پرسش از حسب میکرد

То нагӯйӣ ки булбули муштоқ

تا نگویی که بلبل مشتاق

Талаби ёр бесабаб мекард

طلب یار بی سبب میکرد

Офтоби ман аз дарича ӣ нур

آفتاب من از دریچه ی نور

Мекунад дар ҳазор пардаи зуҳӯр

میکند در هزار پرده ظهور

Гуҳ шавад оташ ва сухан гуяд

گه شود آتش و سخن گوید

Бар фарози дарахти эмину тавр

بر فراز درخت ایمن و طور

Гуҳи буруни орад аз дили оташ

گه برون آرد از دل آتش

Гули серобу наргиси махмур

گل سیراب و نرگس مخمور

Партави офтоб талъат ӯст

پرتو آفتاب طلعت اوست

Доғи ҷонсӯзи ошиқи маҳҷӯр

داغ جانسوز عاشق مهجور

Дар тарабхонаҳои ҳашт биҳишт

در طربخانه های هشت بهشت

Қасри ёқӯту ҳишмати фағфур

قصر یاقوت و حشمت فغفور

Қадаҳи ангабину соғари шер

قدح انگبین و ساغر شیر

Ҷоми фирӯзау шароби таҳур

جام فیروزه و شراب طهور

Сари моу каманди фитна ӣ ишқ

سر ما و کمند فتنه ی عشق

Дасти зӯҳҳоду ақди турра ӣ ҳур

دست زهاد و عقد طره ی حور

Масту махмуру хуфтау бедор

مست و مخمور و خفته و بیدار

Ишқу маъшӯқу нозиру манзур

عشق و معشوق و ناظر و منظور

Мубталоеи зъшқ доғӣ дошт

مبتلایی زعشق داغی داشت

Оташӣ дар дил аз чароғӣ дошт

آتشی در دل از چراغی داشت

Навбаҳорони дилаш зхлқ гирифт

نوبهاران دلش زخلق گرفت

Ки чу маҷнӯни ҳавоӣ роғӣ дошт

که چو مجنون هوای راغی داشت

Аз раёҳину лола дар саҳро

از ریاحین و لاله در صحرا

Ҳар тарафи нўшкФтаҳ боғӣ дошт

هر طرف نوشکفته باغی داشت

Икдмши ғунча ӣӣ ҳадисӣ гуфт

یکدمش غنچه یی حدیثی گفت

Икдмши лола ӣӣ аёғӣ дошт

یکدمش لاله یی ایاغی داشت

Чун набӯдаш навой мурғи чаман

چون نبودش نوای مرغ چمن

Нола ӣ Кебеку бонг зоғӣ дошт

ناله ی کبک و بانگ زاغی داشت

Баста бар авди дили бришми оҳ

بسته بر عود دل بریشم آه

Месурӯду бхўиш лоғӣ дошт

میسرود و بخویش لاغی داشت

Ёфт дар ҷумлаи рангу буии ҳабиб

یافت در جمله رنگ و بوی حبیب

Ваа чаҳ равшани дил ва димоғӣ дошт

وه چه روشن دل و دماغی داشت

Дошт ҷамъиятии чунон бо худ

داشت جمعیتی چنان با خود

Ки зхлқи ҷаҳон фироқӣ дошт

که زخلق جهان فراغی داشت

Ёр меҷуст аз замину замон

یار میجست از زمین و زمان

Вази лаб ҳар касе суроғӣ дошт

وز لب هر کسی سراغی داشت

Хез эй мутриби ғазали пардоз

خیز ای مطرب غزل پرداز

Бода дар ҷоми рез ва авд бисоз

باده در جام ریز و عود بساز

Ҳар латофат ки рӯй бинмоед

هر لطافت که روی بنماید

Дар ҳузураши чароғи дили бгдоз

در حضورش چراغ دل بگداز

Омад он шохи гули киришмаи кунон

آمد آن شاخ گل کرشمه کنان

Бар серум бо ҳазор ишвау ноз

بر سرم با هزار عشوه و ناز

Гиреҳ аз ғунча ӣ дилам багушӯд

گره از غنچه ی دلم بگشود

Меҳри бардошт аз сафина ӣ роз

مهر برداشت از سفینه ی راز

К-эии ҳавохоҳи ҳасани даҳ рӯза

کای هواخواه حسن ده روزه

Ваии тлбгори рангу буии муҷоз

وی طلبگار رنگ و بوی مجاز

Зер ҳар пӯсти мағз нағзӣ ҳаст

زیر هر پوست مغز نغزی هست

Мағз мегир ва пӯст ме андоз

مغز میگیر و پوست می انداز

Нофаро машки ҷӯйу глрои буи

نافه را مشک جوی و گلرا بوی

Боғро ҳасану мурғро овоз

باغ را حسن و مرغ را آواز

Гашта ҳар дили бдлбрии моил

گشته هر دل بدلبری مایل

Карда ҳар мурғ бар гулии парвоз

کرده هر مرغ بر گلی پرواز

Чашми ёқӯбу ҷилва ӣ Юсуф

چشم یعقوب و جلوه ی یوسف

Дили Маҳмӯду ақди зулфи Аёз

دل محمود و عقد زلف ایاز

Май софӣу муоширони зариф

می صافی و معاشران ظریف

Чамани дилкашу ҳавои латиф

چمن دلکش و هوای لطیف

Ҳар дарахти гулии бўсФи гулӣ

هر درخت گلی بوصف گلی

Карда рангини рисола ӣӣ тасниф

کرده رنگین رساله یی تصنیف

Ҳамаро дода дӯсти ҷоми мурод

همه را داده دوست جام مراد

Ки накардаст қатра ӣӣ тахфиф

که نکردست قطره یی تخفیف

Тоқи абрӯии соқёни малеҳ

طاق ابروی ساقیان ملیح

Шодӣ рӯй шоҳидони ҳариф

شادی روی شاهدان حریف

Карда оҳанги парда ӣ ушшоқ

کرده آهنگ پرده ی عشاق

Неи лоғари миёну чанги наҳиф

نی لاغر میان و چنگ نحیف

Дар самоъ аз навой мантиқи тайр

در سماع از نوای منطق طیر

Ҳудҳуди тоҷдору мӯри заъиф

هدهد تاجدار و مور ضعیف

Бзмгоҳӣ бидон сифат ки хирад

بزمگاهی بدان صفت که خرد

Мешавад масту бихўд аз таъриф

میشود مست و بیخود از تعریف

Мутриб аз тори арғунуни тараб

مطرب از تار ارغنون طرب

Булбул аз парда ӣ сақилу хафиф

بلبل از پرده ی ثقیل و خفیف

Ин навои мизннд каз раҳи ишқ

این نوا میزنند کز ره عشق

Парӣу одамии вазеъу шариф

پری و آدمی وضیع و شریف

Доштами лаъли пора ӣӣ ман ҳаст

داشتم لعل پاره یی من هست

Аз кафам ногаҳон фитоду шикаст

از کفم ناگهان فتاد و شکست

Судами он пораҳо бзири қадам

سودم آن پاره ها بزیر قدم

Тўтёи сохтам бқўти даст

توتیا ساختم بقوت دست

Нури хуршед аз дарича ӣ субҳ

نور خورشید از دریچه ی صبح

Чун бад-ӣни хоки тира дар пайваст

چون بدین خاک تیره در پیوست

Дидам он зарраҳои нӯронӣ

دیدم آن ذره های نورانی

Ҷумлагӣ гашта офтоби параст

جملگی گشته آفتاب پرست

Ёри хуршеду лаъли пораи длист

یار خورشید و لعل پاره دلیست

Ки дарави ғайри меҳр нақш набаст

که درو غیر مهر نقش نبست

То шавад зарра ва бмҳр расад

تا شود ذره و بمهر رسد

Зери санги ғамаш бибояд хаст

زیر سنگ غمش بباید خست

Кӣ буд кӣ ки башикананд хумор

کی بود کی که بشکنند خمار

Ҷуръаи навашони бомдоди аласт

جرعه نوشان بامداد الست

Ки дарин сайдгоҳи шери шикор

که درین صیدگاه شیر شکار

Зоҳўии дом то бмоҳии шаст

زاهوی دام تا بماهی شست

Кебеки кҳсору мурғи дарёи бор

کبک کهسار و مرغ دریا بار

Мизннди ин навои баланд на паст

میزنند این نوا بلند نه پست

Боғбон аз дарахт чанд варақ

باغبان از درخت چند ورق

Чид ва дар кӯра кард баҳри арақ

چید و در کوره کرد بهر عرق

Кӯра чун кор хеш кард тамом

کوره چون کار خویش کرد تمام

Шуд лбоби пиёла ӣӣ змрқ

شد لباب پیاله یی زمرق

Ончӣ боқӣ бимонад аз онҳамаи гул

آنچه باقی بماند از آنهمه گل

Пора ӣӣ хок буд бе равнақ

پاره یی خاک بود بی رونق

Ақл дар шиша монад азин ҳайрат

عقل در شیشه ماند ازین حیرت

То куҷо рафт он гул чу шафақ

تا کجا رفت آن گل چو شفق

Ранги зарду бунафшу симобӣ

رنگ زرد و بنفش و سیمابی

Сабзу гулгуну мишкӣу азрақ

سبز و گلگون و مشکی و ازرق

Ҳама дар нили ишқи икрнгст

همه در نیل عشق یکرنگست

Ҳечякро нашуд ҷудои заврақ

هیچیک را نشد جدا زورق

Аз ман ва аз ту ном ориятаст

از من و از تو نام عاریتست

ӯст боқии бзоти худ сидқ

اوست باقی بذات خود صدق

Гул чу рӯ аз ниқоб ғунча намӯд

گل چو رو از نقاب غنچه نمود

Парда чун боз шуд зрўии тибқ

پرده چون باز شد زروی طبق

Аз раҳи илми айну сидқи яқин

از ره علم عین و صدق یقین

Гашт чун рӯзи равшанам алҳақ

گشت چون روز روشنم الحق

Ману соқӣу икдўи ёри надим

من و ساقی و یکدو یار ندیم

Бар дар гулшании шудеми муқӣм

بر در گلشنی شدیم مقیم

Ногуҳ аз бӯстон насимӣ хост

ناگه از بوستان نسیمی خاست

Ҳмрҳши накҳати биҳишти Наим

همرهش نکهت بهشت نعیم

Кист огоҳ то бигӯед рост

کیست آگاه تا بگوید راست

Ки чаҳ бошад насим ва чист шамем

که چه باشد نسیم و چیست شمیم

Онкӣ аз буи гул шавад бихўд

آنکه از بوی گل شود بیخود

Чаҳ кунад имтиёзи буии насим

چه کند امتیاز بوی نسیم

Ҷон насимасту маънӣ ӯ ёр

جان نسیمست و معنی او یار

Зиндаи дил зон насим ҷисм Ромем

زنده دل زان نسیم جسم رمیم

Чаканами ҳайратӣ аҷаб дорам

چکنم حیرتی عجب دارم

Дилӣ аз дард ва ғусса гашта ду ним

دلی از درد و غصه گشته دو نیم

Кӯи насимии збўстони висол

کو نسیمی زبوستان وصال

То кунам ҷону дил бова таслим

تا کنم جان و دل باو تسلیم

эй фиғонии бдонкаҳи кашфи румуз

ای فغانی بدانکه کشف رموز

Нашавад аз тааллуму таълим

نشود از تعلم و تعلیم

Ҳар крои ҷўҳрист дар фитрат

هر کرا جوهریست در فطرت

Боз ёбад зФкру табъи салим

باز یابد زفکر و طبع سلیم

Ки зару лаълу лؤлؤии шҳўор

که زر و لعل و لؤلؤی شهوار

Гавҳари шбчроғ ва дар ятем

گوهر شبچراغ و در یتیم